“ศิษย์น้องเล็ก ในเมื่อเจ้าได้ป้ายประจำตัวศิษย์อัจฉริยะมาแล้ว พวกเราก็กลับกันเลยเถอะ”
หงเฟยหันไปกล่าวชวนต้วนหลิงเทียนอีกรอบ มันกลัวใจจริงๆ ว่าศิษย์น้องเล็กของมันจะหัวเสียจนพลั้งปากกล่าวท้าหลิวเจี้ยนออกไป เพราะเท่าที่มันเห็นศิษย์น้องของมันผู้นี้ก็นิ่งอย่างที่เห็นซะที่ไหน!
หาไม่แล้วอีกฝ่ายคงไม่ทำให้หวงลู่หนานตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชแบบนั้นหรอก!
‘เจ้าต้วนหลิงเทียนนี่จะทำอย่างไร…’
เหลวจวิ้นที่อยู่ไม่ไกลฮ่วนเอ๋อ หยีตามองต้วนหลิงเทียนด้วยความสนใจ และมันก็หวังว่าต้วนหลิงเทียนจะเลือกท้าทายหลิวเจี้ยน และถูกหลิวเจี้ยนฆ่าทิ้งไปให้จบๆ
แต่มันรู้ดี ว่าเรื่องพรรค์นั้นคงไม่มีทางเกิดขึ้นได้
เพราะตามธรรมชาติแล้ว เป็นไปไม่ได้เลยที่ต้วนหลิงเทียนจะกล้าท้าทายหลิวเจี้ยน เพราะนั่นไม่ต่างอะไรกับเอาคอไปพาดเขียงด้วยตัวเอง
หลิวเจี้ยนจะอย่างไรก็เป็นศิษย์อัจฉริยะในช่วงอายุ 600-700 ปี ด่านพลังบรรลุถึงขอบเขตจอมราชันอมตะ 8 ชะตา แถมเข้าใจความลึกซึ้งของกฏแห่งทองถึงขั้นตอนความสำเร็จยิ่งใหญ่ไปแล้ว 6 ประการ พลังความแข็งแกร่งของมัน ไม่ใช่อะไรที่หวงลู่หนานเมื่อครู่จะเปรียบเทียบได้เลย
“ศิษย์น้องหญิง 3 พี่หลิงเทียนของเจ้า ดูท่าคงไม่กล้าท้าหลิวเจี้ยนหรอก”
เหลยจวิ้นมองกล่าวกับฮ่วนเอ๋อด้วยรอยยิ้ม “หลิวเจี้ยนผู้นี้ถึงพลังฝีมือจะพอใช้ได้ แต่ในช่วงอายุระดับมัน พลังฝีมือเท่านั้นก็เรียกว่าเป็นอัจฉริยะปลายแถวไร้ราคาเท่านั้น”
