ต้วนหลิงเทียนรับคำเบาๆ จากนั้นก็จิกนิ้วหลั่งเลือดหยดหนึ่ง สร้างพันธะโลหิตครองป้ายเรียบร้อย
เหล่าศิษย์วังเทียนฉือโดยรอบก็ไม่ได้แลดูแปลกใจอะไรกับผลลัพธ์เบื้องหน้าอีกต่อไป เพราะตั้งแต่ที่มันเห็นต้วนหลิงเทียนอัดหวงลู่หนานอยู่ฝ่ายเดียว พวกมันก็เดาผลลัพธ์นี้ได้ออกแต่แรก
เมื่อจบเรื่องราวแล้ว ผู้อาวุโสตำหนักลองกระบี่ก็เตรียมตัวจะเหินร่างกลับ
เป็นธรรมด่าวาก่อนที่มันจะกลับ มันก็ไม่ลืมหันไปประสานมืออำลาเหลยจวิ้นรวมถึงฮ่วนเอ๋อก่อน เพราะอย่างไรเสียทั้งคู่ก็คือศิษย์ของ เหลยอิง จ้าวตำหนักลองกระบี่ของมัน กระทั่งเหลยจวิ้นยังเป็นลูกชายคนเดียวของนาง เรียกว่าเป็นนายน้อยของพวกมันก็ว่าได้
“อาวุโส!”
อย่างไรก็ตามในขณะที่ผู้อาวุโสกำลังจะเหินร่างจากไป ต้วนหลิงเทียนที่ฉุกคิดอะไรขึ้นได้ออก ก็กล่าวรั้งตัวอีกฝ่ายเอาไว้เสียก่อน
“หืม?”
ด้วยรู้ว่าต้วนหลิงเทียนสนิทสนมกับฮ่วนเอ๋อ อาวุโสตำหนักลองกระบี่จึงปฏิบัติต่อต้วนหลิงเทียนด้วยความสุภาพเช่นกัน “ต้วนหลิงเทียน เจ้ามีอะไรงั้นหรือ?”
“อาวุโส หลังข้าได้ป้ายประจำตัวศิษย์อัจฉริยะช่วงอายุ 200-300 ปีของหวงลู่หนานมา และกลายเป็นศิษย์อัจฉริยะคนใหม่ อันดับที่ 10 แล้ว…เช่นนั้นหากตอนนี้ข้าคิดจะท้าทายศิษย์อัจฉริยะในช่วงอายุ 200-300 ปีคนอื่นเล่า ข้าสามารถท้าทายอันดับที่สูงกว่าได้ตามใจหรือไม่ หรือต้องท้าทายไต่อันดับไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถาม
