เป็นเพราะสาเหตุนี้ ทำให้มันจงเกลียดจงชังศิษย์อัจฉริยะของฉือหล่างนัก
ไฉนฉือหล่างถึงได้ยอมรับคนที่อ่อนด้อยกว่ามันเป็นศิษย์ แต่ไม่ใช่มัน?
“ขอศิษย์พี่วางใจ และรอดูชมให้ดีเถอะ…ข้าจักให้เจ้านั่นมันซึ้งไปถึงทรวง ว่าศิษย์อัจฉริยะเป็นเช่นไร”
หวงลู่หนานกล่าวเย้ยเยาะออกมาอีกรอบ
และพอเสียงหวงลู่หนานดังจบคำ คนก็คล้ายกลับกลายเป็นลูกไฟ พุ่งไปยังสังเวียนอัจฉริยะที่อยู่เบื้องหน้าอาวุโสตำหนักลองกระบี่เร็วไว
“ท่านผู้อาวุโส”
หลังหวงลู่หนานเหินร่างขึ้นไปยืนบนสังเวียนอัจฉริยะแล้ว มันก็ทักทายอาวุโสตำหนักลองกระบี่ก่อนใดอื่น พร้อมกันนั้นก็สะบัดมือส่งป้ายระบุตัวตนของมันออกไป
ป้ายระบุตัวตนที่ว่า เป็นป้ายระบุตัวตนว่าเป็นศิษย์อัจฉริยะของวังเทียนฉือ
ป้ายประจำตัวศิษย์อัจฉริยะของวังเทียนฉือจะไม่มีชื่อสลักไว้ แต่มันสามารถจดจำเจ้าของได้ด้วยพันธะโลหิต
เมื่อครู่หวงลู่หนานก็ได้ทำการยกเลิกพันธะโลหิตในป้ายเรียบร้อยแล้ว ค่อยส่งไปให้อาวุโสตำหนักลองกระบี่
แม้ว่าตัวป้ายจะไม่มีชื่อ แต่ก็ยังมีตัวเลขสลักเอาไว้
อย่างเช่นป้ายที่หวงลู่หนานส่งไปเมื่อครู่ ก็มีตัวเลข 200-300 รวมถึงหมายยเลข 10 สลักอยู่…สิ่งนี้บ่งบอกว่าผู้ถือครองป้ายเป็นอัจฉริยะช่วงอายุ 200-300 ปีและมีอันดับที่ 10
เรียกว่าในช่วงเวลาเดียวกัน ศิษย์อัจฉริยะแต่ละคน จะมีป้ายประจำตัวแตกต่างกัน ไม่มีใครซ้ำกันแน่นอน
