หลังแลกลูกแก้ววิญญาณแล้ว เหลยอิงก็หงายฝ่ามือ ทันใดนั้นเองก็ปรากฏผลไม้อมตะแลดูไม่ธรรมดาผลหนึ่งลอยล่องเหนือฝ่ามือ ตัวผลเต็มไปด้วยเส้นสายอัสนีสีม่วงแลบลั่นแปลบปลาบ ยังส่งกลิ่นหอมสดชื่นออกมาขจรขจาย
“ฮ่วนเอ๋อ นี่เป็นของขวัญแรกพบจากครู”
เหลยอิงกล่าวด้วยยรอยยิ้ม ขณะยื่นส่งผลไม้อมตะในมือให้ฮ่วนเอ๋อ “นี่เรียกว่าผลอมตะอัสนีบาตม่วง ข้าบังเอิญได้มันมาเมื่อหลายพันปีก่อน…”
ผลอมตะอัสนีบาตม่วง!
วินาทีที่เหลยอิงนำผลไม้อมตะออกมายื่นส่งให้ฮ่วนเอ๋อ ไม่เพียงแต่สายตาหลิงหูหยวนจะฉายความอิจฉามากขึ้นเท่านั้น กระทั่งศิษย์อีก 3 คนที่เหลือของเหลยอิงก็มองจ้องไปยังผลไม้อมตะดังกล่าวด้วยความสนใจ
ผลอมตะอัสนีบาตม่วง เป็นหนึ่งในผลไม้อมตะระดับแถวหน้าสำหรับด่านพลังจอมราชันอมตะ เพราะมันสามารถช่วยส่งเสริมพลังฝึกปรือให้จอมราชันอมตะเป็นอย่างมาก
หลังมองอยู่ครู่หนึ่ง เหลยจวิ้นกับซีเหมินหลิงเจี๋ยก็ถอนสายตากลับมา เพราะผลอมตะอัสนีบาตม่วงไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับพวกมัน
จะซีเหมินหลิงเจี๋ยก็ดี เหลยจวิ้นก็ดี ล้วนบรรลุถึงด่านพลังจักรพรรดิอมตะเรียบร้อย
“ขอบคุณ ครูมาก”
ฮ่วนเอ๋อเองก็รู้ดีถึงประโยชน์ของผลอมตะอัสนีบาตม่วง สองตากลมใสเป็นประกายวับวาว พุ่งมือไปคว้ามาเร็วไว
“ฮ่วนเอ๋ออย่าได้เกรงใจ ต่อไปเจ้าจำไว้ให้ขึ้นใจ ว่าในวังเทียนฉือแห่งนี้เจ้าเป็นศิษย์ของข้า…ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เจ้ามีข้าจักพรรดิอมตะไร้ใจ เหลยอิง หนุนหลังเสมอ”
