เหลยอิงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“อือ”
ฮ่วนเอ๋อพยักหน้า
“ศิษย์น้องหญิงฮ่วนเอ่อ หากศิษย์อัจฉริยะคนใดกล้ามาหาเรื่องเจ้า มาหาศิษย์พี่รองได้เลย…ศิษย์พี่ใหญ่อายุเกือบพันปีและกำลังจะออกจากตำแหน่งศิษย์อัจฉริยะแล้ว แต่เหลยจวิ้นผู้นี้ยังมีอายุเพียง 800 ปีเท่านั้น”
เหลยจวิ้นกล่าวกับฮ่วนเอ๋อด้วยรอยยิ้มอบอุ่น
“ขอบคุณศิษย์พี่รอง”
ฮ่วนเอ๋อพยักหน้าอีกรอบ
ครู่ต่อมากลุ่มคนก็แยกย้ายกันไป
และก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันไป นอกจากหลิงหูหยวนแล้ว ฮ่าวเหวิน เหลยจวิ้นรวมถึงซีเหมินหลิงเจี๋ย ก็มาแลกเปลี่ยนลูกแก้ววิญญาณกับฮ่วนเอ๋อ
แน่นอนว่าพวกมันเป็นฝ่ายริเริ่มขอแลก
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนสังเกตว่า เหลยจวิ้น ลูกชายของเหลยอิงนั้น ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนตั้งแต่ต้นจนจบ และในตอนที่เขาเหินร่างจากมาพร้อมฮ่วนเอ๋อ เขาก็สังเกตเห็นแสงแห่งความอิจฉาริษยาหนึ่งเรืองขึ้นในส่วนลึกของลึกตาอีกฝ่าย
‘เสน่ห์ของฮ่วนเอ๋อยังคงเหลือร้ายจริงๆ…’
ด้วยเป็นบุรุษเหมือนกัน ตั้งแต่ที่เห็นเหลยจวิ้นออกตัวปกป้องฮ่วนเอ๋อกับหลิงหูหยวนก่อนหน้านี้ ต้วนหลิงเทียนก็พอจะรู้แล้วว่าในใจอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่
อีกทั้งตอนที่เขาพาฮ่วนเอ๋อจากไป เขายังสังเกตเห็นสายตาเยียบเย็นของหลิงหูหยวนที่ใช้มองอ่วนเอ๋ออีกด้วย ก็ทำให้เขาทราบได้ทันทีว่าในใจนางไม่พ้นต้องอิจฉาริษยาฮ่วนเอ๋อมาก จนเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังแล้ว!
