‘หลิงหูหยวน หากเจ้าอยู่เงียบๆสงบๆไม่ทำอะไรก็แล้วไป…แต่ถ้าเจ้าคิดไม่ซื่อเมื่อไหร่ ก็อย่าได้โทษที่ข้าจะหาโอกาสส่งเจ้าไปตามทาง!’
ถึงแม้จะเป็นภายในวังเทียนฉือแห่งนี้ แต่หากเขาต้องการฆ่าหลิงหูหยวนที่เป็นแค่จอมราชันอมตะ เขาก็สามารถร่วมมือกับฮ่วนเอ๋อเพื่อเก็บนางได้โดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆให้สืบสาว
ฮ่วนเอ๋อเป็นจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายา นางมีทักษะมายาอันไร้คู่เปรียบ บวกกับพลังที่เขาซุกซ่อนเอาไว้ ต่อให้เป็นจักรพรรดิอมตะทั่วๆไป เขาก็ส่งไปตามทางได้ไม่ยากเย็น…
หลังกลับมาถึงยอดเขาอันเป็นสถานที่บ่มเพาะของต้วนหลิงเทียนในเขตของฉือหล่างแล้ว ฮ่วนเอ๋อก็หยิบผลอมตะอัสนีบาตม่วงออกมาส่งให้ต้วนหลิงเทียน “พี่หลิงเทียนผลอมตะให้ท่าน”
“ฮ่วนเอ๋อข้าขอรับไว้แค่ความหวังดีของเจ้าก็พอ…ผลอมตะอัสนีบาตม่วงนี่ จะอย่างไรก็เป็นของขวัญแรกพบที่เหลยอิงให้เจ้า เช่นนั้นเจ้าเก็บไว้ใช้เองเถอะ”
ต้วนหลิงเทียนยิ้ม
“พี่หลิงเทียนความเร็วในการบ่มเพาะของข้าสูงกว่าท่าน…และผลอมตะอัสนีบาตม่วงก็ไม่ได้มีประโยชน์ต่อข้าเหมือนท่าน”
ฮ่วนเอ๋อกล่าวยืนกรานออกมาอย่างดื้อรั้น “หากพี่หลิงเทียนไม่เอา ฮ่วนเอ๋อจะทุบแล้ว”
ฮ่วนเอ๋อกล่าวจบก็เผยสายตาแน่วแน่ออกมา ทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง ด้วยไม่ทราบว่านางไปหัดใช้ลูกไม้แบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่
ในอดีตเขาก็เคยทำแบบนี้ เพื่อให้นางรับผลไม้อมตะ…
มาตอนนี้ดูเหมือนฮ่วนเอ๋อจะจดจำและนำมันมาใช้บ้างแล้ว…
