ศิษย์พี่รอง หลู่จี้ เหลือบมองต้วนหลิงเทียนนพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆอันหาดูได้ยาก และพอกล่าวสิ้นคำ คนก็คล้ายกลับกลายเป็นเส้นสายอัสนี ลั่นวาบออกไปทันที
ในขณะที่หลู่จี้จากไป ต้วนหลิงเทียนย่อมสังเกตเห็นสายฟ้าสีม่วงแลบลั่นแปลบปลาบไปทั่วร่างอีกฝ่าย
เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายเข้าใจกฏสายฟ้า
“ฮ่าๆๆ…ศิษย์น้องเล็ก เมื่อครู่ศิษย์พี่รองตั้งใจบอกเจ้าว่า หากวันหน้าเจ้าถูกผู้ใดรังแกล่ะก็ สามารถมาฟ้องศิษย์พี่รองได้เลย เจ้าคงยังไม่รู้แต่ศิษย์พี่รองคือ 1 ใน 5 ศิษย์อัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของวังเทียนฉือ รู้จักกันในนาม เซียนกระบี่อัสนีคำรน”
ศิษย์พี่ 6 ร่างอ้วน ยิ้มจนนตาหยีแทบปิดกล่าวบอกต้วนหลิงเทียน
หลังจากนั้นฉือหล่างก็กล่าวลาต้วนหลิงเทียน ก่อนจะออกจากโถงรับรองและไปยังด้านหลังเพื่อฝึกปรือเช่นกัน
หลังฉือหล่างจากไป ต้วนหลิงเทียนก็คุยกับศิษย์พี่ที่ยังเหลืออยู่ทั้ง 4 ที่ยังไม่รีบร้อนจากไปไหน จนได้รับทราบเรื่องราวทั่วไปในวังเทียนฉือมากมาย ได้เข้าใจอะไรๆหลายๆอย่าง
ในวังเทียนฉือแห่งนี้ มีแต่ผู้ที่ยังมีอายุไม่ถึงพันปีเท่านั้น ถึงจะสามารถรับสถานะศิษย์อัจฉริยะได้
อายุเกินพันปีเมื่อไหร่ สถานะศิษย์อัจฉริยะก็จะถูกถอดถอนโดยอัตโนมัติ
ด้วยเหตุนี้ศิษย์พี่รอง หลู่จี้ ของเขา ที่เป็นศิษย์อัจฉริยะ 5 อันดับแรกของวังเทียนฉือ จึงยังมีอายุไม่ถึงพันปี…
