จังหวะนี้กระทั่งเหลยอิงเองก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองจ้องต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อพลางถามออกมาเสียงขรึม
“ผู้อาวุโส ไฉนท่านถามเช่นนี้เล่า? ในเมื่อพวกเรามาเข้าร่วมการทดสอบของวังเทียนฉือ แน่นอนว่าย่อมเป็นผู้ฝึกตนไร้สังกัด”
ต้วนหลิงเทียนมองเหลยอิงด้วยสายตาสับสน ทำราวกับไม่เข้าใจคำถามของเหลยอิง
“พวกเจ้าเรียกว่าอะไร?”
เหล่ยอิงถาม
“ต้วนหลิงเทียน”
ต้วนหลิงเทียนตอบ และก่อนที่ฮ่วนเอ๋อจะทันได้ตอบเหลยอิง ต้วนหลิงเทียนยก็กล่าววออกมาอีกครั้งเสียก่อน “ผู้อาวุโสไม่ทราบว่าท่านมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
“หรือ…วังเทียนฉือไม่คิดรับพวกเรา? หากไม่รับ พวกเราไปเสี่ยงโชคที่ขุมกำลังสวรรค์อื่นก็ได้”
พอกล่าวจบ ต้วนหลิงงเทียนก็จูงมือฮ่วนเอ๋อหันร่างเหินจากไปทันที พริบตาทั้งคู่ก็พุ่งไปหลายลี้!
“กลับมา!”
พอเห็นต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง คิ้วที่ขมวดย่นเป็นปมของเหลยอิงก็คลายตัวลง เร่งกล่าวออกไปเร็วไว “ผู้ใดบอกว่าวังเทียนฉือเราไม่รับคนเล่า!?”
