หญิงชราในชุดสีเทานางนี้ มีรูปร่างผ่ายผอมนัก ชุดสีเทาของนางจึงดูหลวมโครกพิกล
เรียกว่านางผอมจนน่ากลัวจะปลิวไปตามลมได้ทุกเมื่อ อย่างไรก็ตามดวงตาของนางกลับฉายแววแหลมคม ปานจะมองทะลุได้ทุกสิ่ง
“ข้าคือจ้าวตำหนักลองกระบี่แห่งวังเทียนฉือ เหลยอิง”
หญิงชราที่ออกมายืนเผชิญหน้ากับผู้คน กวาดตามองร่างผู้คนมากมายหน้าวังเทียนฉือรอบหนึ่ง พลางกล่าวแนะนำตัวออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“หา!? จ้าวตำหนักลองกระบี่เช่นนั้นหรือ!?”
“ข้ารู้มาว่าตำหนักลองกระบี่นั้น รับหน้าที่ดูแลเรื่องการทดสอบรับศิษย์ใหม่ของวังเทียนฉือโดยเฉพาะ…อย่างไรก็ตามปกติผู้ที่จะรับหน้าที่ออกมาควบคุมดูแลการทดสอบรับศิษย์มักจะเป็นรองจ้าวตำหนักมิใช่หรือไร? ไฉนคราวนี้จ้าวตำหนักถึงมาเองได้เล่า!?”
“นางเรียกว่าเหลยอิง…หรือว่านางก็คือ ‘จักรพรรดิอมตะไร้ใจ’ ที่ร่ำลือผู้นั้นหรือ!?”
“ไม่ผิด! นางเป็นหนึ่งในจักรพรรดิอมตะสมญานามของวังเทียนฉือ! และสมญานามของนางก็คือ ‘ไร้ใจ’ และนางยังมีตำแหน่งเป็นถึงจ้าวตำหนักของตำหนักลองกระบี่อีกด้วย!!”
“ข้าได้ยินมาว่าจักรพรรดิอมตะไร้ใจผู้นี้ร้ายกาจยิ่ง…กระทั่งมีจักรพรรดิอมตะสมญานามที่ตกตายคามือนางแล้วไม่ต่ำกว่า 5 คน!”
“ใช่! นอกจากเรื่องที่สหายท่านนั้นกล่าวถึง ข้ายังได้ยินมาอีกว่า จักรพรรดิอมตะไร้ใจผู้นี้…พลังฝีมือของนางติดอยู่ใน 5 อันดับแรกของวังเทียนฉืออีกด้วย!”
…
