เมื่อหญิงชราร่างผอมชุดเทาเปิดเผยตัวตนออกมา ว่านางก็คือจ้าวตำหนักลองกระบี่เหลยอิง ผู้คนมากมายที่มารวมตัวกันหน้าประตูวังเทียนฉือก็แตกตื่นฮือฮากันยกใหญ่
และบรรดาผู้ที่ไม่รู้จักเหลยอิงแต่แรก พอได้ยินหลายๆคนกล่าวถึงความเป็นมาและตัวตนของเหลยอิง ว่าเป็นถึงจักรพรรดิอมตะสมญานามชนชั้นยอดฝีมือคนหนึ่ง ทั้งหมดก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าด้วยความชื่นชม “ที่แท้แม่เฒ่าผู้นี้ ก็เป็นถึงจักรพรรดิอมตะสมญานามคนหนึ่งของวังเทียนฉือ!”
“โอทวยเทพ! นางก็คือจักรพรรดิอมตะไร้ใจ…ที่ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมดุดันเป็นที่สุด! ทุกครั้งที่รับหน้าที่ประธานในการทดสอบรับศิษย์ บททดสอบก็จะรุนแรงทั้งยากขึ้นหลายเท่าตัว จนผู้คนร่ำร้องหามารดากันเป็นแถบผู้นั้นน่ะหรือ!?”
“เหอๆ เจ้าหนูคนนั้นน่ะ…เจ้ากล่าวถูกแล้วไอ้หลาน! เมื่อหมื่นปีก่อนข้าก็คือคนที่มาทดสอบตอนนางรับหน้าที่ประธานพอดี และข้าบอกเลย…ว่าวันนั้นจำนวนศิษย์ที่ผ่านบททดสอบเข้าสู่วังเทียนฉือได้ มันน้อยกว่า 1 ใน 5 ของจำนวนศิษย์ที่จะผ่านบททดสอบเข้าวังเทียนฉือได้ตามปกติด้วยซ้ำ…”
“โอยยย! ไฉนหวยมาออกที่ข้าได้เล่า! ก่อนออกจากบ้านเมื่อ 5 ปีก่อน แม่เฒ่าก็ทักว่าข้ามีโชคจะได้รับเลือกแล้วนะ!!”
“มีโชคได้รับเลือก? เจ้าฟังผิดรึเปล่า…สภาพนี้ข้าว่าโชคเลือดแล้วล่ะ”
…
