จางฮั่นเทียน ผู้นำตระกูลจางของเผ่าจิ้งจอกมายาเอง ก็ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าพวกต้วนหลิงเทียนพึ่งจากไปไม่ทันไร ก็วกกลับมาอีกแล้ว
และคราวนี้มันก็ได้เชิญพวกต้วนหลิงเทียนไปยังโถงรับรองของสกุลจางด้วยความเคารพนอบน้อม และเอ่ยถามจูเก่อฟงกับจูเก่ออวิ๋นน้ำเสียงสุภาพว่า “มิทราบใต้เท้าทั้ง 2 ย้อนกลับมาเพราะเหตุใดหรือ?”
จูเก่ออวิ๋นพอได้ยินคำถามดังก่าววก็หันไปมองทางต้วนหลิงเทียนทันที ทำให้จางฮั่นเทียนเองก็หันมามองต้วนหลิงเทียนตาม
“ผู้เฒ่าจาง ไม่ทราบว่าท่านรู้จัก ตู้เสวียน แห่งตระกูลตู้ของเผ่าจิ้งจอกมายาท่านหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนก็เปิดประตูเห็นภูผา มองถามจางฮั่นเทียนออกไปตรงๆทันที
“ตู้เสวียนรึ?!”
ได้ยินคำถามดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน สีหน้าจางฮั่นเทียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย “คุณชายท่านนี้ มิทราบไฉนท่านจึงถามถึงตู้เสวียนหรือ? หรือคุณชายท่าน…รู้จักกับตู้เสวียน?”
“ตู้เสวียนเป็นมารดาของฮ่วนเอ๋อ…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพลางหันมองไปทางฮ่วนเอ๋อ
จากนั้นเขาก็ย้อนกลับมามองจ้องตาจางฮั่นเทียนเขม็ง “ผู้เฒ่าจาง ดูจากสีหน้าท่านแล้ว มิพ้นคงรู้จักกับตูเสวียน มารดาฮ่วนเอ๋อกระมัง?”
“นาง…นางเป็นลูกสาวของตู้เสวียนหรือ?”
พอจางฮั่นเทียนมองฮ่วนเอ๋ออีกครั้ง แวววตาก็ฉายความซับซ้อนมากล้นไปด้วยอารมณ์ สุดท้ายก็อดระบายลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างทอดถอนไม่ได้ “บาปกรรม…บาปกรรม…”
“บาปกรรม?”
