อย่างไรก็ตาม คมมีดมิติ 9 สายที่พุ่งด้วยความเร็วฉับไวดั่งประกายแสงสีเทา ก็พุ่งผ่านร่างพวกมันทุกคนในเวลาไล่เลี่ยกัน ศีรษะมากมายถูกปลิดปลงหล่นร่วง ดวงตาของแต่ละหัวที่กลิ้งหลุนๆบนพื้นยังเบิกโพลง ฉายชัดถึงความไม่ยินยอม
“ตอนเจ้าอายุเท่านี้…ดูเหมือนจะยังทะลวงไม่ถึงจอมราชันอมตะเลยใช่ไหม?”
แต่ต้นจนจบจูเก่ออวิ๋นเฝ้ามองการลงมือของต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาสงบ จนเมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนสามารถจบการต่อสู้ลงอย่างง่ายดาย นางก็อดไม่ได้ที่จะหันไปถามพี่ชายฝาแฝด
ผู้ที่ถูกถามก็เอ่ยตอบกลับมาเสียงเบา “เจ้าก็ด้วย”
ไม่ว่าจะจูเก่ออวิ๋นก็ดี จูเก่อฟงก็ดี ตอนที่ทั้งคู่มีอายุเท่าต้วนหลิงเทียน แต่ละคนยังไม่บรรลุถึงขอบเขตจอมราชันอมตะด้วยซ้ำ
ยังป้วนเปี้ยนอยู่ในขอบเขตราชาอมตะอยู่เลย
ต้องทราบด้วยว่าพวกมันได้เข้าสู่นิกายกระบี่หมื่นหายนะตั้งแต่เด็ก ได้รับการปลูกฝังในสภาพแวดล้อมอันยอดเยี่ยม ไหนจะมีทรัพยากรบ่มเพาะเลิศล้ำประเคนเข้ามาไม่ขาด แต่ความสำเร็จของพวกมันตอนอายุเท่าต้วนหลิงเทียน กลับไม่อาจเทียบต้วนหลิงเทียนได้ ยังด้อยกว่าอยู่มากด้วย
ดังนั้นพอเห็นต้วนหลิงเทียนประสบความสำเร็จด้วยวัยเพียงเท่านี้ พวกมันจึงละอายใจอยู่บ้าง
“ฆ่าหมดแล้ว เจ้าจะไปไหนต่อเล่า หรือจะกลับเลย?”
จูเก่ออวิ๋นเอ่ยถามต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม
