“ท่านผู้อาวุโส ข้ายังเหลือเรื่องที่ต้องทำเป็นเรื่องสุดท้าย และเรื่องนี้ข้าอยากจะขอความช่วยเหลือจากท่านด้วย ข้าคิดไปเยือนเผ่าจิ้งจอกมายาสาขาหลักในแดนไร้สิ้นสุดของหลิงหลัวเทียน…เนื่องจากข้ากังวลว่าคนของตระกูลเหอ จะแพร่ข่าวเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับคฤหาสน์เฉวียนโยวออกไป จนทำให้เผ่าจิ้งจอกมายาของแดนไร้สิ้นสุดหันไประบายโทสะกับคฤหาสน์เฉวียนโยว”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถึงจุดนี้ก็หันไปมองฮ่วนเอ๋อ พลางกล่าวเสียงเครียด “นอกจากนั้น ฮ่วนเอ๋อมีชีวิตอยู่เพิ่มหนึ่งวัน พวกมันก็คิดจะจับตัวฮ่วนเอ๋อไปเพิ่มอีกวัน…”
“จับฮ่วนเอ๋อ?”
รอยยิ้มบนใบหน้าของจูเก่ออวิ๋นหายไป ถูกความเย็นชาเข้ามาแทนที่ “เผ่าจิ้งจอกมายา ช่างกล้านัก!”
“ฮ่วนเอ๋อเป็นจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายาที่จะปรากฏขึ้นในรอบหลายล้านปีของเผ่าจิ้งจอกมายา…แต่เพราะนางเป็นคนของตระกูลตู้ ทำให้ตระกูลจางกับตระกูลหยวนไม่อาจปล่อยให้นางเติบโตได้…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว “ด้วยมีผู้อาวุโสทั้งสองไปกับพวกเรา…พอเราไปถึงเผ่าจิ้งจอกมายา ข้าอยากรบกวนอาวุโสทั้ง 2 ให้กล่าวคำข่มขู่พวกมัน ต่อไปพวกมันจะได้หวาดกลัวจนไม่กล้ามายุ่งกับฮ่วนเอ๋ออีก”
“แค่ขู่? เท่านั้นพวกมันไม่กกลัวหรอก…”
จูเก่ออวิ๋นเอ่ยออกเสียงเย็น “อย่างน้อยๆก็คงต้องฆ่าจักรพรรดิอมตะของพวกมันทิ้งสักคนสองคนเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู พวกมันจักได้รู้ว่าความกลัวเป็นเช่นไร…”
