ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองคนสภาพร่อแร่เจียนตายเบื้องหน้าด้วยสายตาเฉยเมย พลางกล่าวชื่อออกไปอย่างเดียว
“ต้วนหลิงเทียน?”
ตอนแรกคนขององค์กรมือสังหารกะโหลกเลือดก็เอาแต่เงียบไปเพราะไม่เข้าใจ จนสุดท้ายชายวัยกลางคนคลุมแดงที่เลือดโชก พลันนึกอะไรได้ออก สองตาเบิกโพลงร่างเริ่มสั่นระริกไป กล่าวคำออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เพราะมันนึกได้ว่าเมื่อหลายปีก่อน องค์กรกะโหลกเลือดของพวกมันได้รับภารกิจสังหารคนชื่อ ต้วนหลิงเทียน มา…
“ใต้เท้าท่าน…ท่านคือต้วนหลิงเทียน!?”
ชายวัยกลางคนในชุดคลุมแดงโชกเลือดมองถามต้วนหลิงเทียนเพื่อยืนยันด้วยอาการเชื่อไม่ลง
ถึงแม้หลังจากที่มันเพิกถอนภารกิจสังหารต้วนหลิงเทียนไป มันก็ยังได้ยินข่าวคราวและวีรกรรมของต้วนหลิงเทียนอยู่บ้าง แต่มันไม่คิดไม่ฝันจริงๆว่าพลังของต้วนหลิงเทียนจะก้าวมาถึงจุดที่น่ากลัวขนาดนี้ได้ในเวลาอันสั้น
อย่างน้อยๆมันลองถามตัวเองดู ก็ตอบได้ในพริบตาว่าหากให้รับสักท่าของต้วนหลิงเทียน สิบในสิบยังทำไม่ได้…
“ใต้เท้า ภารกิจสังหารของท่านในอดีตพวกเราได้ยกเลิกไปนานแล้ว…และภารกิจสังหารนั้นมิใช่องค์กรกะโหลกเลือดของพวกเราคิดฆ่าท่านตามอำเภอใจ เพียงแค่มีคนจ้างวานองค์กรกะโหลกเลือดของพวกเราให้ฆ่าท่านเท่านั้น”
ชายวัยกลางคนคลุมแดงโชกเลือดได้แต่กล่าวตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสลด มุมปากยกยิ้มแหยๆด้วยความอับจนหนทาง
