“เจ้าคิดว่าการซ่อนตัวอยู่หลังผู้อื่นเช่นนั้นจะทำให้ข้าหาไม่เจองั้นหรือ?”
ทว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้สนใจชายวัยกลางคนในชุดคลุมแดงแม้แต่น้อย สายตาเขาราวกับจะมองทะลุผ่านกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังชายวัยกลางคนชุดแดงไปยังร่างหนึ่ง
ร่างดังกล่าวไม่ใช้ใครที่ไหน เป็นมือสังหารขององค์กรกะโหลกเลือดนามว่า เหลิ่งเอี้ย!
วูบ!
ร่างต้วนหลิงเทียนอันตรธานหายไปในพริบตา พอปรากฏขึ้นอีกครั้งก็อยู่ข้างๆเหลิ่งเอี้ยแล้ว จากนั้นเขาก็คว้าร่างมันก่อนจะวูบร่างข้ามมิติกลับไปอยู่จุดเดิม การลงมือทั้งหมดรวดเร็วฉับไว ง่ายดายประหนึ่งอินทรีย์จับลูกเจี๊ยบ
“ครั้งสุดท้ายที่พวกเราเจอกัน…เหมือนจะเป็นเขตคฤหาสน์หยวนซาน ในแดนผิงเทียนของอวี้หวงเทียนกระมัง?”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มอ่อนๆ พลางถามเหลิ่งเอี้ย
วันนั้นที่อวี้หวงเทียน หากไม่ใช่เพราะหลิงเจวี๋ยอวิ๋นมียันต์อมตะหลบหนี เกรงว่าเขาคงต้องตกตายด้วยน้ำมือของมือสังหารองค์กรกะโหลกเลือดคนนี้ไปแล้ว
เหลิ่งเอี้ยตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวจับใจ สีหน้ามันซีดลงปานไร้เลือด
มันไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆ ว่าชายหนุ่มที่มันสามารถเข่นฆ่าได้ง่ายดายไม่ต่างอะไรจากตัดหญ้าฆ่าไก่ในอดีต จะเติบโตก้าวหน้ามาถึงจุดนี้ได้!
