ในขณะที่อวี่เจี้นเฉิงคิดจะแย้ง เสียงชราอีกเสียงพลันดังขึ้นในโถงใหญ่ “ศิษย์พี่กงซุน เช่นนั้นสายข้าที่ไม่มีรุ่นเยาว์คนใดเทียบกงซุนจิ้งหลานชายของท่านได้…ยิ่งต้องได้รับความสำคัญมากกว่าผู้ใดสิ ต้นกล้าเช่นนี้ก็ต้องให้สายอวี๋ฉางของข้าก่อนแล้ว”
พร้อมๆกันกับที่เสียงชรานี้ดังขึ้น ในโถงใหญ่ก็ปรากฏร่างหญิงชราคนหนึ่งยืนหลังตรงอยู่ตรงนั้น ให้ความรู้สึกราวกับยอดเขาแหลมคม
หลังจากที่หญิงชราปรากฏตัวขึ้น นางก็เอาแต่มองจ้องกงซุนจิ้งไม่วางตา
“ต้วนหลิงเทียน ดูเหมือนศิษย์น้องหญิงอวิ๋นอีของสายอวี๋ฉางจะแจ้งเรื่องนี้ให้ผู้นำสายของนางด้วย…เพราะนี่คือผู้นำสายอวี๋ฉาง และเป็นศิษย์น้องหญิงของท่านปู่ข้า ซีเหมินหวานหว่าน”
กงซุนจิ้งส่งเสียงผ่านพลังบอกต้วนหลิงเทียน
“ศิษย์น้องหญิงหวานหว่าน ไฉนเจ้าถึงแจ้นมานี่ได้เล่า?”
พอเห็นซีเหมินหวานหว่านปรากฏตัว กงซุนจิ้งก็ได้แต่ยิ้มเฝื่อนๆ “ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่ได้ออกจากยอดเขาอวี๋ฉางหลายพันปีแล้วหรือไร?”
“ศิษย์พี่กงซุน ข้าไม่คิดเรียกร้องอะไรมากมาย…ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อนั้น ข้าต้องการแค่คนเดียว”
ซีเหมินหวานหว่านมองไปยังต้วนหลิงเทียนก่อน ค่อยเบนตาไปมองฮ่วนเอ๋อที่ยืนข้างๆต้วนหลิงเทียน “ต้วนหลิงเทียนศิษย์น้องหญิงไม่แย่งกับศิษย์พี่ก็ได้”
“แต่ข้าอยากได้ฮ่วนเอ๋อมาเข้าร่วมสายอวี๋ฉาง”
เสียงของซีเหมินหวานหว่านนั้น เด็ดขาด ไม่อนุญาตให้ปฏิเสธ
“เช่นนั้นก็ไม่มีปัญหา”
