สองตากงซุนคังทอประกายจ้าขึ้นมาทันที ตอนแรกมันคิดว่าศิษย์น้องหญิงของมันจะแย่งชิงต้วนหลิงเทียนกับมันซะอีก แต่พอได้ยินความต้องการของอีกฝ่าย มันก็ยอมรับได้ทันที
สายซวนหยวนของมัน ได้ต้วนหลิงเทียนมาเข้าร่วมแค่คนเดียวก็พอ
“ศิษย์พี่กงซุน ศิษย์พี่หญิงซีเหมิน ไฉนพวกท่านแอบมาแบ่งผู้คนกันเองไม่บอกข้าเลยเล่า…นี่จะไม่น่าเกลียดไปหน่อยหรือ?”
เสียงมีอายุพลันดังขึ้นอีกครั้ง ไม่นานก็มีชายวัยกลางคนร่างกายกำยำแข็งแกร่ง แลดูตัวใหญ่ก้าวอาดๆเข้ามาจากด้านนอก
“นั่นเป็นผู้นำสายจ้านลู่ เรียกว่าฉงจิ่ว…ดูเหมือนเหอจ้านก็จะส่งข้อความไปรายงานด้วย”
กงซุนจิ้งส่งเสียงผ่านพลังบอกตัวตนของผู้มาใหม่ให้ต้วนหลิงเทียนฟังอีกรอบ
“ศิษย์พี่ ศิษย์พี่หญิง…สายจ้านลู่ของข้าขาดแคลนอัจฉริยะอย่างต้วนหลิงเทียนยิ่ง…ผู้เป็นศิษย์พี่ย่อมเสียสละให้ศิษย์น้อง และไม่คิดแย่งคนกับศิษย์น้องที่น่าสงสารเช่นข้าใช่หรือไม่?”
กล่าวถึงจุดนี้ฉงจิ่วก็หันไปมองกงซุนจิ้งกับซีเหมินหวานหว่านตาแป๋ว
“เพ่ย!”
กงซุนจิ้งพ่นลมสบถเสียงเย็น “ศิษย์น้องฉงจิ่ว เจ้าจะทำหน้าอ้อนก็ดูสารรูปเจ้าด้วย…ที่สำคัญสายจ้านลู่เจ้าไม่ใช่ว่ามีเหอจ้านแล้วรึไร พรสวรรค์ของเด็กน้อยเหอจ้านยังเหนือกว่ากุงซุนจิ้งหลานข้าซะอีก เจ้ายังกล้ามาทำหน้าทำตา คิดฉกคนจากข้าอีกรึ?”
“เหอจ้าน?”
