ญได้อย่าง
หูสวีหร่านหันไปหาพวกเจียงผิงอัน
“ผลึกวิญญาณสองก้อนไม่พอ เอามาอีกสองก้อน”
สายตาของเจียงผิงอันแปรเปลี่ยนสู่เรียบเฉย “ได้คืบจะเอาศอกระวังเถิดจะลาภหาย”
“จะไม่ให้?”
ดวงตาของหูสวีหร่านเผยประกายเย็นเยียบ พริบตาต่อมา เนินเขาทั้งลูกก็ถูกปกคลุมด้วยน ้าแข็งจนขาวโพลน หนามน ้าแข็งมากมายลอยเหนือศีรษะพวกเจียงผิงอัน
“อย่าทำให้ตัวเองลำบากเลย”
กฎเหมันต์อันทรงพลังทำให้ร่างของเยี่ยอู๋ฉิงสะท้านเกินควบคุมเขาเป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะ ยากจะต้านทานพลังนี้ได้
เจียงผิงอันไม่อยากทนอีกต่อไป คลื่นอำนาจสายหนึ่งแผ่ออกจากตัวเขา ไม่ว่าผ่านที่ใด น ้าแข็งก็ถูกสลายสิ้น
ม่านตาของหูสวีหร่านและคู่บำเพ็ญหดตัว
คนผู้นี้ดูไม่แข็งแกร่งแท้ ๆ แต่ไฉนจึงระเบิดปราณชวนสะพรึงเช่นนี้ออกมาได้
หูสวีหร่านยังอยากลงมือ ทว่าเจียงผิงอันมาถึงตรงหน้าคนผู้นี้ในพริบตา ฉวยผลึกวิญญาณทั้งสองก้อนไปพร้อมตวัดขาเตะหูสวีหร่านกระเด็น
หูสวีหร่านชนเข้ากับเนินเขาลูกหนึ่ง
เนินเขาถล่มลง ศิลากลิ้งกระจาย เกิดเสียงคำรามเลื่อนลั่นสนั่นฟ้าดิน
“ผู้ใดสู้กันในเขตอาศัย!”
หนึ่งเสียงตะโกนลั่นดังขึ้นบนฟ้า หมาป่าสีดำอันลุกโชติด้วยเปลวเพลิงตัวหนึ่งลากรถขึ้นสู่ฟ้า เกิดเป็นเสียงดังสนั่น
หมาป่าสีดำห้อมล้อมด้วยเปลวเพลิงหยุดลง ผู้ฝึกตนชุดดำมากมายซึ่งปักอักษร ‘ฝ่ายรักษาระเบียบ’ ที่อกเสื้อปรากฏออกมาจากในรถ
สีหน้าของเฉียนฮวั่นโหรวเคร่งขรึม
นางเพิ่งอ่านข้อมูลในป้ายห
