คิดถึงจุดนี้ เฉวียนคงก็กวาดสายตาเยียบเย็นมองไปยังเหล่าอัจฉริยะที่ลอยร่างอยู่โดยรอบทันที สีหน้ายังเริ่มกลายเป็นมืดมน แววตาเยียบเย็นนัก
“พวกเจ้ามีผู้ใดเห็นคนเผ่าวิฬารทมิฬไร้ลักษณ์ของข้าถูกฆ่าหรือไม่?”
เสียงเฉวียนคงดังก้องให้ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ได้ยินชัดถนัดหู “หากผู้ใดพบเห็นเรื่องราวการตายของคนเผ่าข้าทั้ง 3 เพียงส่งเสียงผ่านพลังบอกมา…ข้ารับรองว่าเผ่าวิฬารทมิฬไร้ลักษณ์ของข้าไม่เอาเปรียบผู้ใดแน่นอน!”
จังหวะนี้เหล่าอัจฉริยะที่พึ่งกลับออกมาโดยรอบ ค่อยตระหนักได้ว่าคนของเผ่าวิฬารทมิฬไร้ลักษณ์หายไป 3 คน “คนเผ่าวิฬารทมิฬไร้ลักษณ์ตกตายในแดนลับทวยเทพ 3 คนงั้นรึ?”
“ในแดนลับทวยเทพไร้อันตรายใดๆ…เว้นเสียแต่พวกมันเลือกจะไม่กลับออกมาเอง เช่นนั้นก็คงถูกคนฆ่าตายไปแล้วแน่นอน!”
“ข้าล่ะไม่ทราบจริงๆ ว่าผู้ใดเข่นฆ่าคนเผ่าวิฬารทมิฬทั้ง 3”
…
เหล่าอัจฉริยะโดยรอบเริ่มซุบซิบกันทันที อยากรู้อยากเห็นเรื่องราวไม่น้อย
“ตอนข้าอยู่ในแดนลับทวยเทพ ข้าเจอหนูสกปรก 3 ตัวซุ่มโจมตี…สุดท้ายพวกมันก็เป็นฝ่ายตกตายทั้งหมด”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองเฉวียนคงผ่านๆ พลางกล่าวด้วน้ำเสียงไร้แยแส
ซูว!
และพอเสียงพูดต้วนหลิงเทียนดังจบคำ สีหน้าของเฉวียนคงก็เปลี่ยนไปทันที “เป็นเจ้างั้นเรอะ!?”
“ไฉนเจ้าต้อฆ่าคนเผ่าวิฬารทมิฬไร้ลักษณ์ทั้ง 3 ของข้าด้วย!”
เฉวียคงถลึงตามองต้วนหลิงเทียนอย่างเอาเรื่อง น้ำเสียงยังฉายความเอาเรื่องไม่น้อย
