ถึงทุกคนจะสามารถเลือกอยู่ในแดนลับทวยเทพต่อ และไม่กลับออกมาก็ได้
อย่างไรก็ตาม หากเลือกที่จะอยู่ในนี้แล้ว พอประตูมิติเชื่อมระหว่างแดนลับทวยเทพกับแดนนลับอัจฉริยะปิดตัว เกิดแดนลับทวยเทพไม่เปิดออกอีกครั้ง ก็ไม่มีทางที่จะกลับออกมาได้เลย…
ในซากปรักหักพัง อันล้อมรอบไปด้วยห้วงมิติไร้ขอบเขตแบบนี้ ยังจะมีผู้ใดอยากติดอยู่ด้านในเพียงลำพัง?
การติดอยู่ด้านในเพียงลำพัง ก็เสมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสมบูรณ์อย่างน้อยๆพันปี และหากพันปีหลังจากนี้ไม่มีใครทำลายสถิติได้ก็ไม่อาจกลับออกมาได้ เช่นนั้นต่อให้พบเจออุปกรณ์เทพมากมายแล้วจะยังมีประโยชน์อันใด?
“ต้วนหลิงเทียน ผลการเก็บเกี่ยวเจ้าเป็นไงบ้าง?”
ซูหลี่เอ่ยถามต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม
“ดีทีเดียว”
ต้วนหลิงเทียนยพยักหน้าตอบ ค่อยยักคิ้วเอ่ยถามกลับ “เจ้าเล่า เป็นไง?”
“เหอะๆ ข้าบินว่อนอยู่ในนั้นเป็นเดือน นอกจากกระบี่เทพขั้นกลางที่เจ้าให้ ก็เจอกระบี่เทพขั้นต่ำอีกแค่เล่มเดียวเท่านั้น”
ซูหลี่ส่ายหัว “นอกจากนั้นก็มีของจุกจิกติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง…แต่ให้เทียบกับกระบี่เทพระดับกลางแล้วก็ไม่คู่ควรให้พูดถึงเท่าไหร่”
กล่าวจบคำซูหลี่ก็ยักไหล่อย่างไม่คิดอะไรมาก
“หืม? ไฉนไม่เห็นคนของนิกายปีศาจพันกรเลยเล่า? พวกมันไม่คิดออกมากันแล้วรึไง?”
