ร่วมสำนัก พวกเจ้ายังใช้วิธีนี้ ยังคิดไปสาขาใหญ่อีก? หยุดฝันเถอะ”
เจียงผิงอันผิดหวังเล็กน้อย มิคาดว่าสาขาของศาลาเติงเซียนหามีวิชาจำแลงเซียนไม่ เขายังต้องไปศาลาเติงเซียนสาขาหลักอีก
แต่เขาก็คุณสมบัติไม่เพียงพอได้สิทธิ์นี้
ควางเจิ้งพูดอย่างใจร้อน “ในป้ายหยกที่ข้าให้พวกเจ้าไว้มีกฎสำนักและข้อมูลสำคัญบางส่วนของศาลาเติงเซียนบันทึกไว้โดยสรุปไม่เข้าใจอะไรก็อ่านเอาเองนะ”
“นอกจากนั้น ป้ายหยกยังเชื่อมต่อกับค่ายกลของศาลาเติงเซียนเจ้าจะอ่านข้อความตามเวลาจริง ประกาศงาน รับรางวัล เสวนากันและใช้ลูกเล่นอื่น ๆ ได้ ให้ไปศึกษากันเอง”
จากท่าทีใจร้อนของความเจิ้ง เจียงผิงอันก็มิถามต่อ
ควางเจิ้งเปิดประตู ด้านในมีค่ายกลกางอยู่ “เข้าไปสิ แล้วเจ้าจะถูกส่งตรงไปที่ศาลาเติงเซียน”
ทั้งสามเข้าประตู ผ่านค่ายกลเคลื่อนย้าย ภาพตรงหน้าทั้งสามแปรเปลี่ยนเร็วจี๋
ภาพทิวเขาตระหง่านใหญ่อันแปลกตาปรากฏตรงหน้า ปราณวิญญาณหนาแน่น ปราณเซียนทะยานสูง ศิษย์สำนักมีทั้งเหาะเหิน ขี่สัตว์ภูตสัญจรไปมา ให้บรรยากาศสูงส่งสง่างาม
เมื่อมองไปไกล หนึ่งขุนเขามหึมาเกินดวงดาวตั้งตระหง่านระหว่างทิวเขา ห้อมล้อมด้วยดวงดาวขนาดเล็กเกินนับถ้วน รัศมีมหาเต๋าพร่างพรายตระการ เป็นที่ตื่นตะลึงอัศจรรย์
ความน่าตื่นตะลึงของภาพตรงหน้ายากจะบรรยายเป็นถ้อยคำ
เจียงผิงอันรีบอ่านเนื้อหาในป้ายหยกบรรจุข้อมูล และพบสิ่งที่เขาต้องสนใจที่สุด
ขณะนี้ ศาลาเติงเซียนสาขาแคว้นชางหลา
