‘นอกจากนั้นคนที่เข้าสู่แดนลับอัจฉริยะก็ใช่ว่าจะเป็นคนของแดนทักษินยุทธ์เสียเมื่อไหร่ ยังมีคนนอกที่จงใจมาที่นี่โดยเฉพาะอีกด้วย’
แดนทักษินยุทธ์ ไร้จักรพรรดิอมตะสมญานามคอยปกครอง แต่ถูกขุมกำลังระดับ 1 ทั้ง 3 ที่ถ่วงดุลอำนาจกันปกครอง
เรียกว่าสภาพแวดล้อมในแดนทักษินยุทธ์จะค่อนข้างตึงเครียดกว่าดินแดนขั้นสูงอื่นๆอีก 7 แห่งของอวี้หวงเทียน คนของขุมกำลังระดับ 1 แต่ละฝ่าย ยามพบเจอกันเรียกว่าหากมีโอกาสก็อาจเปิดฉากเข่นฆ่าสังหารกันทันที
สภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยภาวะแข็งขันแบบนี้ ย่อมทำให้ทุกขุมกำลังพยายามเพาะสร้างยอดฝีมือกันสุดกำลัง แต่ละคนเองก็พยายามยกระดับพลังตัวเองให้กล้าแข็งเร็วขึ้นที่สุด
‘ไม่รู้หลิงเจวี๋ยอวิ๋นจะได้ข่าวที่นี่ แล้วเข้ามาด้วยรึเปล่า…’
คิดถึงจุดนี้ ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงหลิงเจวี๋ยอวิ่น อีกฝ่ายเองก็ได้ใช้ผลเทพสังเวยสวรรค์เหมือนเขา
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นนั้นเป็นถึงอดีตคุณชายตระกูลลับในดินแดนแห่งทวยเทพ เดิมทีสมควรใช้คำว่าคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด แม้จะระหกระเหินแต่เด็กจนยากจะมีทรัพยากรติดตัวมามาก แต่อย่างไรเสียก็ต้องมีทรัพยากรบ่มเพาะติดตัวมาแน่นอน
ตอนนี้ในเมื่อตัวเขาสามารถบรรลุถึงจอมราชันอมตะได้ เขาเชื่อว่าหลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็สมควรทะลวงผ่านแล้วเช่นกัน
“พวกเจ้าดูนั่น มิใช่เอี้ยอวี่เฉินของนิกายปีศาจพันกรหรอกรึ! มันกำลังจะขึ้นยอดเขาแรงโน้มถ่วงแล้ว!!”