หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนก็เริ่มอธิบายต้นสายปลายเหตุออกมา “หลังผ่านไป 10 ปี หวงเอ้อก็ได้ใช้สิ่งที่อยู่ภายในค่ายกลมหาวัฎจักรฟ้าเยือกแข็ง จนผสานหลอมรวมเข้ากับกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนได้อย่างสมบูรณ์”
พอกล่าวจบคำ ต้วนหลิงเทียนก็ฉุกคิดเรื่องหนึ่ง
และทันใดนั้น หวงเอ้อที่แต่เดิมคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าต้วนหลิงเทียน ก็กลายเป็นแสงกระบี่สีรุ้งพุ่งหายเข้าไปในร่างของเขาทันที
“หวงเอ้อ ว่าแต่ของเย็นจัดที่ถูกค่ายกลเก็บไว้มันคืออะไร?”
ทันใดนั้นต้วนหลิงเทียนก็เอ่ยถามหวงเอ้อในร่างด้วยความสงสัย
“เรียนนายท่าน สิ่งนั้นคือ แก่นแท้น้ำแข็งนิรันดร์”
หวงเอ้อที่อยู่ในร่างต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบออกมาทันที “มีพลังของแก่นแท้น้ำแข็งนิรันดร์เชื่อมประสาน ข้าจึงสามารถผสานเข้ากับกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนได้โดยสมบูรณ์ อีกทั้งข้ายังใช้แก่นแท้น้ำแข็งนิรันดร์ทั้งหมดที่มีไปแล้ว”
“บรรยากาศเย็นยะเยือกในหุบเขาแห่งนี้ รวมถึงพลังวิญญาณฟ้าดิน จะหายไปโดยสมบูรณ์ภายในเวลาไม่เกิน 100 ปี”
หวงเอ้อกล่าว
ฟังจากคำพูดของหวงเอ้อ เห็นได้ชัดว่าหลังจากผ่านไปอีก 100 ปี หุบเขาน้ำแข็งแห่งนี้ ก็จะกลายเป็นหุบเขาน้ำแข็งธรรมดาๆไม่มีความพิเศษอะไรอีก
ถึงตอนนั้นการฝึกฝนบ่มเพาะที่นี่จะไม่เร็วขึ้นอีกต่อไป
นอกจากนั้นการมานั่งตระหนักรู้กฏน้ำแข็งที่นี่ ก็ไม่เกิดประโยชน์อันใดอีก
