‘ไม่คิดเลยว่าการผสานหลอมรวมเข้ากับกกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนอย่างสมบูรณ์ของหวงเอ้อ จะแลกมาด้วยโชควาสนาของนิกายอมตะเสวี่ยหยา…ในอีก 50 ปีหลังจากนี้ หวังว่าข้าจะมีโอกาสชดเชยให้พวกมันได้บ้าง’
หากไม่ได้คนของนิกายอมตะเสวี่ยหยาพามาที่นี่ เขากับฮ่วนเอ๋อคงไม่พบเจอสถานที่แห่งนี้ และเป็นไปไม่ได้เลยที่หวงเอ้อจะสามารถผสานหลอมรวมเข้ากับกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนได้ในเวลาอันสั้น
ดังนั้นจึงเสมือนเขาติดค้างนิกายอมตะเสวี่ยหยา
มาตอนนี้เมื่อรู้ว่าเพราะเรื่องหวงเอ้อ กลับทำให้วันหน้านิกายอมตะเสวี่ยหยาต้องสูญเสียสถานที่ประเสริฐแห่งนี้ไป จึงทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดในใจ
“แล้วเจ้าในตอนนี้แข็งแกร่งมากน้อยแค่ไหน”
ต้วนหลิงเทียนฉุกคิดเรื่องสำคัญได้ออก จึงรีบเอ่ยถามออกมา ถึงแม้ตอนนี้หวงเอ้อจะเป็นจิตวิญญาณกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยน อย่างไรก็ตามในอดีตนางเคยเป็นจิตวิญญาณกระบี่เทพระดับสูงในมือยอดฝีมือขอบเขตเทพมาก่อน แม้นางจะอยู่ในร่างมนุษย์ แต่พลังฝีมือต้องไม่ใช่ชั่วแน่
“ด้านพลังบ่มเพาะของข้าจะเท่ากับนายท่านเสมอ…ไม่ว่านายท่านมีด่านพลังฝึกปรือขั้นใด ตัวข้าก็จะมีด่านพลังฝึกปรือขั้นนั้น”
หวงเอ้อกล่าวตอบ “สำหรับกฏที่ข้าตระหนักรู้ในอดีตก็ยังคงเดิม…อย่างไรก็ตามด้วยพลังฝึกปรือของนายท่านในตอนนี้ ข้าที่เป็นจิตวิญญาณของกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนจึงไม่อาจใช้พลังทั้งหมดที่เคยมีได้…พลังจากกฏที่ข้าใช้ได้ถูกจำกัดไว้โดยด่านพลัง”
