หากเป็นเรื่องที่เขาทำได้ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะช่วยพวกมัน เพราะสุดท้ายเขากับฮ่วนเอ๋อก็ตั้งใจจะพักอาศัยอยู่ที่นี่เพื่อฝึกฝนบ่มเพาะ และอาศัยกำลังของพวกมันหาทรัพยากร
“เรื่องเป็นเช่นนี้…”
จากนั้นเหลี่ยนชิวเหอก็เริ่มปริปากกล่าวอธิบายต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวออกมา “ลึกเข้าไปในทุ่งน้ำแข็ง มีหุบเขาน้ำแข็งลี้ลับแห่งหนึ่ เมื่อไปบ่มเพาะสั่งสมพลังที่นั่นไม่เพียงแต่จะสามารถดูดวับพลังวิญญาณฟ้าดินได้รวดเร็วยิ่งขึ้น แต่ยังสามารถสัมผัสได้กฏน้ำแข็งอีกด้วย”
“สถานที่ลี้ลับแห่งนั้น เป็นนิกายอมตะเสวี่ยหยาของพวกเรากับอีก 3 ขุมกำลังของทุ่งน้ำแข็งทางตอนเหนือแห่งนี้พบเจอในเวลาไล่เลี่ยกัน…เดิมทีพวกเราก็ตกลงกันว่าแต่ละขุมกำลังจักผลัดกันเข้าไปใช้หุบเขาน้ำแข็งลี้ลับนั่นขุมกำลังละ 3 เดือน…ต่อมาภายหลังเมื่อข้ากับเห่าวังพลังฝีมือก้าวหน้าไม่ทันจอมราชันอมตะอีก 3 ขุมกำลัง เช่นนั้นพวกมันจึงรวมหัวกันบีบเวลาเข้าใช้หุบเขาน้ำแข็งของนิกายเสวี่ยหยาเรา จาก 3 เดือนลดมาเหลือเพียงแค่ 1 เดือน…”
“ตอนนี้เมื่อนิกายอมตะเสวี่ยหยาเรามีท่านผู้อาวุโสทรงเกียรติทั้งสองแล้ว พวกเราจึงคิดจะไปทวงงเวลาที่สมควรเป็นของนิกาอมตะเสวี่ยหยาของพวกเรากลับมา”
“แต่ข้ามิทราบว่า…ท่านผู้อาวุโสทรงเกียรติจินดีออกหน้าช่วยเหลือสักครั้งหรือไม่”
