หลังกล่าวถามประโยคนี้ออกไป เห็นได้ชัดว่าเหลี่ยนชิวเหอแลดูประหม่าไม่น้อย เพราะสุดท้ายแล้วทั้ง 2 คนเบื้องหน้าก็พึ่งจะมาเข้าร่วมนิกายอมตะเสวี่ยหยาของพวกมันได้ไม่ทันไร พวกมันยังไม่ได้มอบผลประโยชน์อะไรให้อีกฝ่ายเลย แต่กลับขอให้อีกฝ่ายช่วยออกหน้าลงแรงแล้ว จึงดูไม่เกรงใจอยู่บ้าง
“มีสถานที่อะไรแบบนั้นด้วยรึ?”
ได้ยินสิ่งที่เหลี่ยนชิวเหอพูด ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกสงสัยขึ้นมาทันที เพราะเขารู้ดีว่าสถานที่ลึกลับดังกล่าว ไม่มีทางก่อให้เปิดปรากฏการณ์ประหลาดแบบนี้โดยไร้สาเหตุแน่นอน ต้องมีบางสิ่งลี้ลับซ่อนอยู่เป็นแน่!
ดุจเดียวกับสถานที่ลี้ลับทั้งหลายที่ขุมกำลังระดับสูงมักแย่งกันครอบครอง ปกติแล้วในสถานที่ลี้ลับทั้งหลาย มักมีทรัพยากรหรือสมบัติล้ำค่าบางอย่าง จึงเปลี่ยนสภาพแวดล้อมให้เกิดปรากฏการณ์อัศจรรย์ได้
หากทรัพยากรหรือสมบัติล้ำค่าที่ว่าถูกเอาไป สถานที่ลี้ลับดังกล่าวก็จะกลายเป็นสถานที่ธรรมดาทันที
“ใช่”
เห่าวั่งพยักหน้า
“พวกท่านไม่ได้ตรวจสอบกันรึ ว่าที่นั่นมีอะไรซุกซ่อนอยู่กันแน่?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่ตรวจสอบ แต่พวกเราทำอะไรไม่ได้…เพราะภายใต้สถานที่แห่งนั้นมีค่ายกลอันทรงพลังยิ่ง พวกเราเหล่าจอมราชันอมตะเคยร่วมมือกันจู่โจมแล้ว แต่กลับถูกค่ายกลสะท้อนพลังกลับจนแทบตาย…”
