ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็เอ่ยชวนพลางเหินร่างนำฮ่วนเอ๋อเข้าไปในหุบเขาน้ำแข็งที่ฟุ้งตลบไปด้วยไอเย็นยะเยือกทันที
เขาเหินร่างเข้าสู่หุบเขาได้ไม่ทันไร ก็เริ่มแลเห็นร่าง 4 ร่างที่นั่งหลับตาบ่มเพาะพลังอยู่ด้านล่าง เป็นชายวัยกลางคน 2 คน และชายชรากับชายหนุ่มอย่างละคน
“ผู้ใด!?”
และเมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนฮ่วนเอ๋อเหินร่างเข้ามา ทั้ง 4 ที่นั่งหลับตาบ่มเพาะอยู่ก็ลืมตาทั้งยืนขึ้น แหงนขึ้นมามองจ้องต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อทันที
“คนของนิกายอมตะเสวี่ยหยา!”
ครู่ต่อมาชายชราคล้ายหูตาว่องไวกว่าใคร เหลือบไปเห็นอาวุโสสูงสุดทั้ง 2 ของนิกายอมตะเสวี่ยหยาที่เหินร่างตามต้วนหลิงเทียนกับอ่วนเอ๋อก่อนอีก 3 คน
“พวกเจ้าจะออกไปเอง…หรือให้ข้าส่งพวกเจ้าออกไป?”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองร่างทั้ง 4 รอบหนึ่งค่อยเอ่ยออกเสียงเบา
“ไฉฉงอี้ เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไร? ไฉนพวกเจ้าถึงได้พาคนนอกมาที่นี่? หรือพวกเจ้าลืมเลือนข้อตกลงที่พวกเรา 4 ขุมกำลังเห็นพ้องต้องกันแล้ว?”
ชายหนุ่ม 1 ในบรรดาร่างทั้ง 4 มองไฉฉงอี้ด้วยสายตาดุร้ายหน้าตาถมึงทึง เอ่ยถามออกไปเสียงหนัก!
