“ท่านผู้อาวุโสทรงเกียรติหลิงเทียน ท่านยังไม่ได้เข้าไปยังสถานที่แห่งนี้จึงมิอาจรู้…”
เห่าวั่งคลี่ยิ้มขื่นขมกล่าวอธิบาย “การฝึกฝนบ่มเพาะในนั้น ยิ่งมีคนเข้าไปใช้น้อยเท่าไหร่ ผลกระทบก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น…ไม่ว่าจะความเร็วในการบ่มเพาะพลังก็ดี หรือความเร็วในการตระหนักรู้กฏน้ำแข็งก็ดี”
“เช่นนั้นหมายความว่า หากข้ากับฮ่วนเอ๋อเข้าไปใช้ ความเร็วในการบ่มเพาะรวมถึงความเร็วในการตระหนักรู้กฏน้ำแข็งของพวกท่านก็จะช้าลงด้วยสิ?”
ต้วนหลิงเทียนเลิกคิ้ว พลางถาม
“เป็นเช่นนั้นจริง”
เห่าวั่งพยักหน้า “อย่างไรก็ตามพวกเรา 3 คนคุยกันแล้ว…ว่าหากพวกท่านสามารถทวงคืนเวลา 2 เดือนมาได้ เช่นนั้นพวกเราทั้ง 3 จักใช้เวลา 1 เดือนเพื่อเข้าไปฝึกฝนร่วมกัน ส่วนอีก 2 เดือนที่เหลือก็ยกให้ท่านอาวุโสทรงเกียรติทั้ง 2”
“นอกจากนั้นในช่วงเวลา 1 เดือนของพวกเรา หากผู้อาวุโสทรงเกียรติทั้ง 2 ไม่รังเกียจก็สามารถเข้าไปบ่มเพาะกับพวกเราได้”
เห่าวั่งกล่าว
“แบบนี้พวกท่านก็แทบไม่ได้อะไรเลยน่ะสิ”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้ม
“คนเรามีชีวิตอยู่ด้วยใบหน้า…หากท่านผู้อาวุโสทรงเกียรติทั้ง 2 ช่วงชิงเวลา 2 เดือนของพวกเราคืนมาได้ ก็เสมือนให้หน้าพวกเราและยังเป็นการกู้หน้าให้นิกายอมตะเสวี่ยหยาของพวกเรา เท่านี้พวกเราก็พอใจแล้ว”
เหลี่ยนชิวเหอกล่าว
“เอาล่ะ ไปกันเถอะ”
