“แบบนี้ข้าก็ไม่ต้องลำบากวิ่งวุ่นไปตามหาพวกมันสินะ แค่อยู่ตรงนี้เฝ้ารอพวกมันดังดักกระต่ายหน้าโพรง…”
พอเห็นว่าหลัง 8 คนในกลุ่มของมันออกมากันหมด ประตูมิติที่มันก้าวออกมาก็หายไป จางจินอี้ก็จับจ้องมองไปยังประตูมิติที่ยังปิดตัวอยู่เขม็ง
ในเวลาเดียวกัน
“กลุ่ม 3 ปะทะ กลุ่ม 6”
ภายในห้องขังของกลุ่ม 3 เสียงเย็นชาไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆพลันดังขึ้นอีกครั้ง ก้องอยู่ในหูของทุกคนในกรง
“คู่ต่อสู้ของพวกเราคือกลุ่ม 6!”
“อั้ย จะกลุ่มใดก็มาเถอะ! มีคุณชายต้วนกับแม่นางฮ่วนเอ๋ออยู่ พวกมันก็ถูกลิขิตให้กลับบ้านมือเปล่าแล้ว!”
…
อีก 8 คนในกลุ่ม 3 ล้วนมั่นใจในพลังฝีมือของต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋ออย่างมาก
ทันใดนั้นเองด้านข้างกรงพลันเปิดออก ปรากฏสะพานโซ่ทอดยาวไปในความว่างเปล่า เบื้องหน้าต้วนหลิงเทียนกับคนอื่นๆ
“แม่นางฮ่วนเอ๋อ คุณชายต้วน เมื่อพวกเราก้าวออกจากกรงขึ้นสะพานโซ่ไปสักพัก ก็จะเจอสนามรบระหว่างพวกเรากับอีกกลุ่ม…เป็นการประลองแบบตะลุมบอนสิบต่อสิบ อย่างไรก็ตามหากตกอยู่ในอันตราย ก็ยังสามารถทำลายป้ายหยกเพื่อเอาตัวรอดได้เหมือนเดิม”
หนึ่งในนั้นกล่าวบอกต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อ
“เอาล่ะ”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
ขณะเดียวกันทางด้านห้องขังของกลุ่ม 6 นอกจากคนที่ถูกจวินฉงซานฆ่าตายไปแล้ว คนที่เหลือก็ล้วนชักสีหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจทั้งสิ้น
