ทันใดนั้นเองปรากฏร่างหนึ่งเหินพุ่งขึ้นฟ้ามาหยดลงเบื้องหน้าจวินฉงซานพลางถาม
“นั่นรองจ้าวหอทะลวงฟัน อู่กัง!”
ศิษย์หลายยคนรู้จักชายชราร่างใหญ่ที่อยู่ๆก็เหินร่างขึ้นมาปรากฏกายกันดี ลูกตาของพวกมันยังอดหดเล็กลงไม่ได้
เพราะตอนนี้ทั้ง 2 ร่างที่เหินลอยอยู่กลางหาวนั่น ก็คือชนชั้นรองจ้าวหอที่มีอำนาจในนิกายวิถีวายุอัสนีของพวกมันไม่น้อยเลย
เพียง 2 ร่างลอยล่องอยู่เฉยๆ ก็ทำให้พวกมันรู้สึกกดดันมากแล้ว นับประสาอะไรกับรองจ้าวหอคุมกฏจวินฉงซานกำลังอยู่ในอารมณ์เดือดดาลปานจะฆ่าคนแบบนี้!
“ชิวเหอ…ตายแล้ว”
จวินฉงซานกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง สองหมัดกำแน่น พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดปะทุออกมาอย่างไม่อาจควบคุม กลิ่นอายพลังอันน่าเกรงขามกวาดสะท้านออกไปทั่วสารทิศ
เหล่าศิษย์นิกายวิถีวายุอัสนีที่พลังฝึกปรือไม่สูง ล้วนหน้าเปลี่ยนสีทันที ทั้งหมดเร่งรุดเหินร่างออกไปให้ห่างจววินฉงซานทันที
“อะไร?”
ลูกตาอู่กังหดเล็กลงทันที “จวินชิวเหอ…ก็ตกตายแล้วหรือ!?”
ในขณะที่อู่กังงกำลังตกใจ ร่างจวินฉงซานก็เหินพุ่งตัดฟ้าหายไปต่อหน้าต่อตาทุกคน
“จวินชิวเหอ…ตายแล้วจริงๆ?”
“ให้ตายเถอะ! ที่พวกเราเดากันล้วนถูกเผงเลย สตรีนามฮ่วนเอ๋อในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูง สมควรฆ่าจวินชิวเหอพร้อมคนที่นางจ้างไปหมดแล้ว…”
“ร้ายกาจจริงๆ…หากนางมีพลังฝีมือทำอะไรแบบนั้นได้ น่ากลัวว่าพลังของสตรีนามฮ่วนเอ๋อผู้นั้น สมควรติดอยู่ใน 10 อันดับแรกได้แล้วเป็นแน่”
