“นางเรียกว่าจวินชิวเหอ เป็นศิษย์หลักของนิกายวิถีวายุอัสนี…จวินวั่งเฉินที่ถูกสตรีข้างกายเจ้าฆ่าตายไปเมื่อหลายเดือนก่อน เป็นน้องชายแท้ๆของนางเอง”
ชายชราคนหนึ่งกล่าวเสริมออกมาด้วยรอยยิ้ม
“ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง…”
ได้ยินสิ่งที่ชายชรากล่าว ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ทันทีว่านี่เป็นเรื่องราวใด
“เจ้านับว่ามีความสามารถไม่เบาเลยทีเดียว ถึงกับจ้างให้คนพวกนี้มาทำงานเพื่อเจ้าได้”
ต้วนหลิงเทียนมองจวินชิวเหอด้วยความประหลาดใจ “จ้างคนพวกนี้ให้มาทำงานได้ ท่าทางเจ้าคงต้องจ่ายออกไปไม่น้อยเลยกระมัง?”
หากมีแค่คนสองคนช่วยจวินชิวเหอ ต้วนหลิงเทียนคงคิดว่าเป็นสหาย
แต่ตอนนี้กลับมีคนที่คอยช่วยจวินชิวเหออยู่ถึง 8 คน และทั้งหมดก็ติดอยู่ใน 30 อันดับแรกของแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูง ไม่พ้นต้องเป็นจวินชิวเหอจ้างพวกมันมา โดยอาศัยผลประโยชน์เข้าแลกแน่นอน
“ขอเพียงข้าสามารถล้างแคนให้น้องชายคนเดียวของข้าได้ ให้จ่ายออกไปเท่าไหร่มันก็คุ้มค่า”
จวินชิวเหอกล่าวเย้ยหยัน สองตาของนางมองจ้องไปยังฮ่วนเอ๋ออย่างอาฆาต ราวกับแทบทนรอฆ่าฮ่วนเอ๋อให้ตาย เพื่อล้างแค้นให้น้องชายอย่างจวินวั่งเฉินไม่ไหวแล้ว!
“ที่น้องชายเจ้าต้องตาย กล่าวได้ว่ามันทำตัวเองทั้งนั้น…ข้าจะให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย ไปซะ! หาไม่แล้วอย่าได้โทษพวกเราที่ไร้ปราณี!”
ต้วนหลิงเทียนหยีตากล่าวคำเสียงเรียบ ลึกลงไปในแววตายังฉายประกายเยียบเย็นวูบวาบ
