อีกฝ่ายกระทั่งยังไม่ได้ใช้อุปกรณ์อมตะสักชิ้น ก็มีพลังจะเข่นฆ่ามันให้ตายได้ง่ายๆ…
แม้พลังฝึกปรือของอีกฝ่ายจะพึ่งอยู่ในขอบเขตราชาอมตะ 3 ศักดิ์ก็ตามที
“ผู้เฒ่า ข้าเรียกว่าต้วนหลิงเทียน”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม
“ต้วนหลิงเทียนรึ? ไฉนข้ารู้สึกคุ้นหูแปลกๆ?”
พอได้ยินชื่อต้วนหลิงเทียน ผู้เฒ่าเฮยชาก็เอียงคอย่นคิ้ว เพราะมันรู้สึกว่าชื่อต้วนหลิงเทียนคุ้นหูพิกล หลังจากนั้นไม่นานคิ้วที่ขดย่นก็โค้งขึ้น “จริงสิ! เมื่อ 30 ปีก่อน ข้าจำได้ว่ามีศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวคนหนึ่ง ที่แม้จะยังมีอายุไม่ถึงร้อยปี แต่กลับกลายเป็นตัวตนอันไร้เทียมทานในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง! หากข้าจำไม่ผิดศิษย์อัจฉริยะนั่นเรียกว่า ต้วนหลิงเทียน เช่นกัน!”
ถึงแม้เฮยชาจะพึมพำออกมาแบบนี้ แต่มันกลับไม่คิดจะเชื่อมโยงต้วนหลิงเทียนเบื้องหน้ากับต้วนหลิงเทียนที่มันเคยได้ยินในอดีตเข้าด้วยกันเลย
เพราะถึงทั้งคู่จะเป็นอัจฉริยะท้าทายสวรรค์เหมือนกัน แต่พลังฝีมือของทั้งสองคนมันแตกต่างกันเกินไป
“ไม่สิ! ดูเหมือนไม่ว่าจะต้วนหลิงเทียนคนไหน…ก็ล้วนแล้วแต่เข้าใจกฏมิติเหมือนกัน…”