ต้วนหลิงเทียนกล่าวพลางส่ายหัวไปมา
“ไปกันต่อเถอะฮ่วนเอ๋อ…ลองดูว่าพวกเราจะได้อะไรดีๆติดไม้ติดมือกลับไปอย่างที่หวังไว้หรือไม่”
หลังจากกล่าวชักชวนฮ่วนเอ๋อ ต้วนหลิงเทียนก็สุ่มเหินร่างมุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่งทันที
เมื่อพวกเขาจากไปได้สักพัก เหล่าคนที่ซ่อนตัวดูชมเรื่องราวอยู่แต่แรก ก็พอได้ระบายลมหายยใจออกมาอย่างโล่งอก หลายคนถึงกับลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าพวกมันไม่จำเป็นต้องกลัวอะไร เพราะสุดท้ายพวกต้วนหลิงเทียนก็ไม่มีทางหาพวกมันที่ใช้อาคมล่องหนเจออยู่ดี
ก็แค่รู้สึกโล่งอกที่เห็นพวกต้วนหลิงเทียนจากไปเท่านั้น
“เฮ่ พวกเจ้ามีผู้ใดรู้จักสตรีคนเมื่อครู่บ้าง?”
หลายคนเริ่มหันไปเอ่ยถามสหายข้างกาย
ในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูง ราชาอมตะที่พลังฝีมือไม่ค่อยสูงนัก ก็มักจะรวมกลุ่มเดินทางกันหลายๆคน
และเป็นธรรมดาว่าผู้ที่จะรวมกลุ่มกัน ก็คือสหายที่สนิทสนมคุ้นเคยกันในระดับหนึ่ง
หาไม่แล้วอาจมีคนแทงข้างหลังท่านได้
“ข้าไม่เคยได้ยินชื่อนางมาก่อนเลย…ฮ่วนเอ๋อ ชื่อนี้สมควรปรากฏขึ้นในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูงครั้งแรกเลยกระมัง?”
“สมควรเป็นอย่างนั้น เพราะข้าเองก็ไม่เคยได้ยินชื่อนางมาก่อนเหมือนกัน”
“หากนางเคยเข้ามา เป็นไปไม่ได้แน่นอนที่จะไม่มีใครไม่รู้จักนาง…ไม่ต้องพูดถึงพลังฝีมือของนางด้วยซ้ำ เอาแค่รูปโฉมของนาง ก็มากพอจะทำให้แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับสูง ไม่สิ กระทั่งทั่วทั้งแดนสวรรค์ใต้ปั่นป่วนแล้ว!”
