“จริง…ข้าว่านางพึ่งจะเคยเข้ามาเป็นครั้งแรก!”
…
เรียกว่าตอนนี้ในใจของพวกมันได้สลักนาม ฮ่วนเอ๋อ พร้อมจดจำรูปโฉมอันงดงามไร้คู่เปรียบเอาไว้ อย่างยากจะลบเลือน
และหลายๆคนก็เริ่มบังเกิดความอิจฉาชายหนุ่มชุดม่วงที่อยู่ข้างๆสตรีชุดขาวขึ้นมาตงิดๆ
ในเมื่อล้วนเป็นบุรุษเหมือนกัน แล้วไฉนเจ้าหนุ่มชุดม่วงนั่นมันถึงได้ครอบครองสตรีงามพิลาศล้ำอยู่คนเดียวเล่า?
ไฉนจึงโชคดีนัก?
‘พลังฝีมือร้ายกาจ รูปโฉมงดงาม อายุไม่ถึงร้อย ใส่ชุดขาว…แถมให้ความรู้สึกคลุมเครือราวกับนางเป็นคนเผ่าเดียวกันกับข้า…’
‘นอกจากนี้เจ้าหนุ่มชุดม่วงที่ติดตามอยู่ข้างกายนั่น…สองคนนี้จะใช่ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อ ที่ท่านพ่อกล่าวถึงหรือไม่? สตรีชุดขาวนั่น คือคนที่ทางเผ่าสงสัยว่าจะเป็นจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายางั้นหรือ?’
ท่ามกลางผู้ชมที่ซุ่มซ่อนอยู่ มีชายหนุ่มในชุดสีเทาแลดูถ่อมตนคนหนึ่งกำลังหยีตามองตามทิศทางที่ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อหายตัวไป ด้วยสายตาเป็นประกายวูบวาบ จากนั้นมันก็เร่งบดขยี้ยันต์อมตะส่งข้อความออกไปทันที
ไม่นานนัก มันก็ได้รับข้อความติดต่อกลับมา เป็นการถามไถ่ว่า “ชายหนุ่มชุดม่วงผู้นั้นมีลักษณะอย่างไร?”
ชายหนุ่มชุดเทาก็ค่อยๆบรรยายลักษณะรูปร่างหน้าตาทั้งชุดสวมใส่ออกไปอย่างละเอียด
