สตรีที่ยืนอยู่ด้านซ้ายสุด มาในชุดสีม่วงปักลายดอกเหมย แลดูงดงามอย่างเรียบง่าย
สตรีที่ถัดมาด้านขวาจากนางคนหนึ่ง แม้ชุดส่วมใส่จะเป็นสีม่วง หากแต่ลายปักกลับเป็นลายกล้วยไม้เบ่งบาน แลแล้วสดชื่นสบายตานัก
สตรีคนที่สามนั้นก็มาในชุดสีม่วงเช่นกันหากแต่ปักลายใบไผ่ให้ความรู้สึกสุขุมสง่า
ส่วนสตรีคนที่ 4 มาในชุดสีม่วงรูปแบบเดียวกันหากแต่ปักลายดอกเบญจมาศแลดูสดใสร่าเริง
“นายหญิงน้อย…”
หลังจากทั้ง 4 ปรากฏตัวออกมา พวกนางก็เร่งโค้งคารวะทักทายลี่เฟยด้วยความสุภาพเคารพก่อนใดอื่น
“ข้าเจอลูกชายกับน้องสาวแล้ว…”
ลี่เฟยหันไปกล่วาคำกับสตรีทั้ง 4 “ตอนนี้ข้าสามารถติดตามพวกเจ้ากลับไปยังระนาบเทวโลกและไปพบท่านอาจารย์ได้…อย่างไรก็ตามข้าจะพาลูกชายของงข้ากับน้องสาวไปด้วย”
จากนั้นลี่เฟยก็แนะนำสตรีทั้ง 4 ให้หานเฉวี่ยไน่และต้วนเนี่ยนเทียนรู้จัก
ทั้ง 4 นั้นเป็นศิษย์รับใช้ที่เซียนอมตะหนามม่วงซึ่งเป็นตัวตนขอบเขตจักรพรรดิอมตะ 10 ทิศส่งมาคอยดูแลผู้สืบทอดของนาง และคอยพาผู้สืบทอดกกลับระนาบเทวโลก
“น่าเสียดายที่ไม่รู้ว่าซือหลิงกับคนอื่นๆไปอยู่ระนาบใด…ไม่งั้นด้วยพลังของท่านแม่ย่อมพาทุกคนไปด้วยได้ง่ายๆ”
ต้วนเนี่ยนเทียนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
“นั่นสิ น่าเสียดายยิ่ง และข้าเองก็จำได้แม่น…ว่าระนาบแห่งนี้สมควรมีแต่พวกเรา 3 คนเท่านั้นที่ถูกส่งมา ส่วนคนอื่นเหมือนจะถูกส่งไประนาบอื่นกัน”
หานเฉวี่ยไน่กล่าวออกมาด้วยความเสียดาย
