“เจ้าสามารถบ่มเพาะฝึกฝนได้อย่างสบายใจ พยายามยกระดับพลังฝึกปรือของเจ้าให้เร็วที่สุด…สำหรับเรื่องใดอื่น ขอเพียงมีข้าอยู่ในคฤหาสน์เฉวียนโยววันหนึ่ง เจ้าก็ไม่ต้องกังวลเพิ่มอีกวัน”
ชายชรากล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
“ขอบคุณผู้อาวุโส”
ต้วนหลิงเทียนป้องมือประสานกล่าวคำขอบคุณด้วยน้ำเสียงจริงจัง จากนั้นก็กลับไปบ่มเพาะพลังสืบต่อ
หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนจากไปแล้ว สองตาชายชราก็ทอประกายเรืองขึ้นวาบหนึ่ง “ดูเหมือนยาโถวน้อยนางนั้น มิพ้นเป็นจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายา ที่เผ่าจิ้งจอกมายาเผ่าหลักบน 7 ภูมิภาคเบื้องบนกำลังตามล่าอยู่…”
“อีกทั้งเผ่าหลักของจิ้งจอกมายาใน 7 ภูมิภาคเบื้องบนยังตั้งภารกิจในตลาดมืดเอาไว้…หากผู้ใดสามารถให้เบาะแสจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายาได้ จักได้รับรางวัลมากมาย…”
“รางวัลนั่น…กระทั่งข้าเองยังหวั่นไหว…”
หลังจากกล่าวพึมพำกับตัวเบาๆไปสักพัก ชายชราก็ได้แต่ส่ายหัวไปมาด้วยรอยยิ้ม “อย่างไรเสีย มันก็เท่านั้น…ในเมื่อข้าทุ่มเดิมพันกับเจ้าหนูนั่นหมดหน้าตักแล้ว ข้าก็ได้แต่ต้องยืนหยัดข้างมันไปจนสุดทาง…”
พอกล่าวพึมพำถึงจุดนี้ ชายชราก็นิ่งเงียบไป และยังคงนั่งตกปลาริมทะเลสาบไปอย่างเอื่อยเฉื่อยตามเดิม คล้ายไม่มีเรื่องราวใดๆเกิดขึ้น
…
วันเวลาค่อยๆไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน
ทางด้านครอบครัวและสหายของต้วนหลิงเทียนที่หลบหนีออกมาจากดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพได้สำเร็จ แต่ละคนก็เผชิญหน้ากับหนทางของตัวเอง
