“แต่ก่อนที่เจ้าจักตกลงรับปาก ข้าขอเตือนเจ้าไว้ก่อน…ผู้ที่ฆ่าอดีตผู้พิทักษ์น้อยยามนั้น ในปัจจุบันได้ดำรงตำแหน่งผู้นำตระกูลเหอ 1 ใน 10 ตระกูลใหญ่ของแดนสวรรค์ใต้แล้ว และด่านพลังของมันก็บรรลุถึงขอบเขตจอมราชันอมตะ!”
หลังชายชรากล่าววจบคำ มันก็มองจ้องตาต้วนหลิงเทียนเขม็ง เพื่อรอดูว่าต้วนหลิงเทียนจะตอบอย่างไร
“ข้ายินดีทำตามกฏที่ว่า”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว “ตัวบัดซบนั่นเลวยิ่งกว่าเดียรัจฉาน หากพลังฝีมือข้าสูงพอ ข้าจะลงทัณฑ์มันแทนฟ้าเอง”
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะไม่คิดว่าตัวเองเป็นอัศวินแห่งคุณธรรมอะไร แต่คนบางคนก็ทำเรื่องต่ำช้าสุดที่เขาจะรับได้ เช่นนั้นถึงฟ้าไม่ลงทัณฑ์ เขาก็จะลงทัณฑ์เอง
ในตอนที่ซุนเหลียงเผิง ประมุขนิกายอมตะเป้าผู่เล่าเรื่องอดีตผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยของคฤหาสน์เฉวียนโยวให้เขาฟัง จนได้ล่วงรู้ว่าต้นสายปลายเหตุเป็นอย่างไร เขาก็รู้สึกรังเกียจผู้นำตระกูลเหอคนปัจจุบันที่ทำให้ครอบครัวผู้อื่นแตกแยกนัก!
กระทั่งต่อให้ไม่ต้องรับปากชายชราวันนี้ แต่วันหน้าหากมีโอกาส และพลังฝีมือเขากล้าแข็งพอ ถ้าไปเจอผู้นำตระกูลเหออะไรนั่นเข้า เขาก็จะพิพากษามันแทนฟ้าเอง!
ด้วยเหตุนี้ต้วนหลิงเทียนจึงไม่เสียเวลาคิดคิดด้วยซ้ำ เลือกจะกล่าวยอมรับกฏดังกล่าวของชายชราออกไปทันที
“ดี!”
