“เจ้ารู้จัก อาสามของข้าด้วยหรือ?”
โฉมงามไร้คู่เปรียบมองถามชายร่างใหญ่ด้วยความประหลาดใจ จากนั้นไอโลหิตที่ก่อลักษณ์สัตว์อสูรทั่วร่างนางก็เริ่มจางลง ก่อนที่จะดับหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“ใต้เท้าเซี่ยเจี๋ย…เป็นอาสามของเจ้าหรือ!?”
รูม่านตาชายร่างใหญ่หดแคบลงเร็วไว จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง “เมื่อหมื่นปีก่อน…ใต้เท้าเซี่ยเจี๋ยได้ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ในสถานที่ต้องห้ามแห่งหนึ่ง…”
ในขณะที่ชายร่างใหญ่ถอนหายใจ แววตาของมันก็เริ่มทอประกายสลัวแห่งความคิดถึง คล้ายกำลังหวนรำลึกถึงเรื่องราวในอดีต
“ในเมื่อเจ้าเป็นหลานสาวของใต้เท้าเซี่ยเจี๋ย ข้าไม่อาจทำร้ายเจ้าได้…”
ชายร่างใหญ่ส่ายหัวไปมา ก่อนที่จะเหินร่างจากไปทันที
จนเมื่อชายร่างใหญ่หายไปได้สักพักแล้ว สตรีร่างบางอันงามไร้คู่เปรียบจึงดึงสติกลับมาได้ มุมปากคลี่ยิ้มขมขื่นกว้างขึ้น
โฉมงามไร้คู่เปรียบนางนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเค่อเอ๋อนั่นเอง
แน่นอนว่าเค่อเอ๋อในปัจจุบัน ยังเป็น เซี่ยหนิงเสวี่ย แห่งตระกูลเซี่ยของดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพอีกด้วย
‘ด้วยพลังของข้าตอนนี้ ดูเหมือนยังไม่อาจเข้าไปในระนาบสมรภูมิได้ลึกเกินไป…หากที่ข้าเจอไม่ใช่คนรู้จักอาสาม ป่านนี้ข้าคงตายไปแล้ว!’
คิดถึงจุดนี้เค่อเค๋อก็หันหลังกลับทันที ไม่กล้าจะเดินหน้าสืบต่อ
คนตายก็เหมือนตะเกียงดับ
นางยังมีสิ่งที่ต้องทำอีกมาก ย่อมไม่อยากตกตาย!
“พี่เทียน…”
