“และแน่นอนว่าหากเจ้าไม่พอใจคฤหาสน์เฉวียนโยว เจ้าติดต่อมาหาข้าได้ทุกเมื่อ…ข้าจะให้บรรพบุรุษของข้ามารับเจ้าที่นี่ด้วยตัวเอง และตราบใดที่เจ้าเป็นคนของคฤหาสน์หงเอี้ย ทางคฤหาสน์หงเอี้ยเราไม่ปล่อยให้เจ้าเกิดเรื่องใดเพราะองค์กรกะโหลกเลือดแน่นอน!”
ฟังจากน้ำเสียงของซีเหมินฮ่าวซวนแล้ว อีกฝ่ายแลดูจริงจังไม่ใช่เล่น สีหน้าแววตายังทำราวกับพูดออกมาจากใจ
“เจ้าเตือนข้าทำไม?”
ต้วนหลิงเทียนเพ่งตามองซีเหมินฮ่าวซวน “ไม่ใช่ว่าหากข้าถูกองค์กรกะโหลกเลือดจัดการไป มันจะส่งผลดีต่อเจ้ากับอีก 5 คนที่เหลือรึไง?”
“หึ! ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ข้าซีเหมินฮ่าวซวนไม่กลัวเจ้าหายไปเพราะเรื่องพรรค์นั้น…หากข้าอยากเอาชนะเจ้าจริง ข้าก็จะทำมันอย่างเปิดเผยในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง!”
ซีเหมินฮ่าวซวนกล่าวออกด้วยความมั่นใจ
ความหวังดีของซีเหมินฮ่าวซวนก็ทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกขอบคุณอยู่บ้าง “ในเมื่อเจ้าดีกับข้าแบบนี้…ครั้งหน้าที่ข้าเจอเจ้าในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง ข้าจะไม่ลงมือกับเจ้าอีก”
“ไม่ลงมือ? เพ่ย! หากเจ้าไม่ร่วมมือกับผู้อื่น ข้าเกรงว่าเจ้าคงไม่ใช่คู่มือข้ากระมัง?”
ซีเหมินฮ่าวซวนคลี่ยิ้ม “ข้าว่าเจ้ารออีกสักหลายๆปีค่อยพูดแบบนั้นจะดีกว่า”
“วันก่อนข้าคนเดียวอาจเอาชนะเจ้าไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าตอนนี้ข้าทำไม่ได้นี่นา…”
