หากเขาได้มันมา วันหน้าขณะที่เขาทำความเข้าใจกฏมิติ เส้นทางของเขาจะราบรื่นไร้ติดขัด และไม่มีการหลงทางแน่นอน!!
“พี่เจียหลง…ท่านรู้หรือไม่ว่าสิ่งของในมือท่านมันมีค่าแค่ไหน?”
ต้วนหลิงเทียนมองหวงเจียหลงด้วยสายตาจริงจัง กล่าวออกเสียงขรึม
“ไม่ว่าของสิ่งนี้จะมีค่าแค่ไหนก็ตาม แต่มันอยู่ในมือข้ามาร้อยปีแล้วแต่กลับไม่ทำให้ข้าได้รับประโยชน์อะไรสักอย่าง…มาตอนนี้ เจ้ากลับเข้าใจกฏแห่งมิติอย่างร้ายกาจถึงขั้นเอาชนะสุดยอดฝีมือในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางจนคว้าที่ 1 มาได้ บ่งบอกให้รู้ว่า ถ้ามันอยู่ในมือเจ้า มันสมควรมีประโยชน์มากกว่า…เช่นนั้นขอเจ้ารับไว้เถอะ”
หวงเจียหลงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“พี่เจียหลง สิ่งนี้เรียกว่าผลึกสำนึกผู้แข็งแกร่งที่สุด…”
หากแต่ต้วนหลิงเทียนไม่รับมา กลับเลือกที่จะมองสบตาหวงเจียหลง และกล่าวออกด้วยน้ำเสียจริงจัง บอกให้หวงเจียหลงรู้ว่าผลึกสีดำในมือ ที่แท้คืออะไร
และการกระทำของต้วนหลิงเทียน ที่ไปบอกมูลค่าของสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังจะหยิบยื่นให้แบบนี้ ก็ทำให้ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินอดไม่ได้ที่จะโพล่งออกมาอย่างร้อนรน “เจ้าโง่! หัวเจ้าไปโดนลาเตะมารึไง? บัดซบเอ๊ย เจ้าจะไปบอกมันทำเพื่อ! พอมันรู้แล้วว่านี่คือผลึกสำนึกผู้แข็งแกร่งที่สุด มันยังจะให้เจ้าอีกรึไง…เจ้ามันโง่เง่าเต่าตุ่นสิ้นดี!!”
ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินสติหลุดลอยไปแล้วจริงๆ
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนไม่สนใจ
