กล่าวถึงจุดนี้เพลิงเทพโกลาหลอดไม่ได้ที่จะถอนหายยใจออกมาอยย่างสะทกสะท้อน “เจ้าหนูข้าอยากรู้จริงๆว่าชาติที่แล้วเจ้าไปกอบกู้มหาสหัสโลกธาตุแห่งนี้มาหรือไร เจ้าถึงมีโอกาสได้รับของสิ่งนี้ได้? กลับกันเจ้าหนูสหายของเจ้าคนนี้ ข้าไม่รู้จะกล่าวอย่างไรดี มันได้รับสิ่งเลิศล้ำที่สุดมาอยู่ในมือ แต่ตัวมันกลับไร้วาสนา เป็นร้อยปีกลับไม่เข้าใจแม้แต่ความหมายแห่งมิติ…สิ่งนี้บอกให้รู้ว่ามันถูกลิขิตให้ไร้วาสนากับกฏแห่งมิติไปชั่วชีวิต!”
“ในแง่การตระหนักรู้กฏแห่งมิติ…มันประหนึ่งตอไม้แห้ง!!”
ในโลกนี้บางคนมีโชคชะตาและพรสวรรค์สำหรับกฏใดกฏหนึ่งเป็นพิเศษ เมื่อฝึกฝนตีความแล้วจะเข้าใจรวดเร็วมากกว่ากฏอื่นๆ กลับกันก็จะมีบางกฏที่ไม่อาจเข้าใจได้จริงๆ เป็นอะไรที่ชั่วชีวิตก็ไม่มีวันแตะถึงธรณีประตูได้เลย…
และหวงเจียหลงเห็นได้ชัดว่าเป็นแบบนี้
มันไม่มีวันเข้าใจกฏแห่งมิติไปชั่วชีวิต
เพราะมันได้รับผลึกสำนึกของผู้แข็งแกร่งที่สุดที่แตกฉานกฏมิติมานานนับร้อยปี แต่มันไม่แม้แต่จะเข้าใจความหมายแห่งมิติด้วยซ้ำ เช่นนั้นก็หมดหวังเรื่องจะเข้าถึงกฏแห่งมิติได้ชั่วชีวิตแล้วจริงๆ!
ฟืด!
หลังได้ยินคำอธิบายของเพลิงเทพโกลาหล ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าด้วยความตื่นตระหนก มองไปยังผลึกสำนึกผู้แข็งแกร่งที่สุดในมือหวงเจียหลงอีกครั้ง ดวงตายังทอประกายวาวโรจน์
ผลึกสำนึกผู้แข็งแกร่งงที่สุดที่แตกฉานกฏมิติ!
