“เฮอะ! ของเด็กเล่น!”
ซีเหมินฮ่าวซวนที่อยู่ๆก็ถูกขังอยู่ในกรงเถาวัลย์ไม่ได้แลดูร้อนใจอะไรแม้แต่น้อย สีหน้ายังสบายๆผ่อนคลายเหมือนเดิม
ถึงแม้หว่านชิงชิงจะล่อหลอกจนลงมือได้สำเร็จดั่งหวัง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้สร้างปัญหาอะไรให้มันมาก
เพราะกรงเถาวัลย์นี่ ขอแค่มันลงมือทำลายจริงๆจังๆ น่ากลัวว่าจะต้านทานพลัของมันได้ไม่กี่ลมหายใจด้วยซ้ำ
และจากการประเมินของมัน เพื่อสร้างกรงนี้ขึ้นมาหว่านชิงชิงได้ทุ่มพลังไปมหาศาล! กระบวนท่าที่ทุ่มพลังสาหัสขนาดนี้ หากคิดจะใช้ออกอีกครั้งในเวลาสั้นๆ เกรงว่าคงยากกว่าให้ผู้คนธรรมดาปีนขึ้นสวรรค์!!
ที่สำคัญหากกรงนี่ถูกทำลาย หว่านชิงชิงก็ต้องถูกพลังสะท้อนจนสาหัส ถึงตอนนั้นมันอาศัยแค่พลิกฝ่ามือก็จัดการหว่านชิงชิงได้โดยง่าย
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ซีเหมินฮ่าวซวนกำลังคิดจะเสียเวลา 2-3 ลมหายใจทำลายกรงขังนี่ให้พัง จะได้ไปบู๊กับต้วนหลิงเทียนต่อ สองตามันก็ทอประกายเรืองขึ้นวาบหนึ่ง เพราะมันตระหนักได้ว่าเบื้องหน้าไม่ไกล ปรากฏร่างหนึ่งผุดโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า
กรงเถาวัลย์ของหว่านชิงชิง เรียกว่าปิดล้อมมันทุกทิศจนไร้แสงใดเล็ดลอดเข้ามาได้ด้วยซ้ำ ด้านในจึงมืดสนิทไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือทั้ง 5
อย่างไรก็ตามไม่ว่าใครหากบ่มเพาะมาถึงขอบเขตขุนนางอมตะ 10 ทิศแบบซีเหมินฮ่าวซวน ให้มืดมิดแค่ไหน ขอแค่แสงจากพลังที่เรืองรองขึ้นมาบางเบา ก็ทำให้มองเห็นได้ไม่ต่างจากกลางวัน
