การชิงป้ายหยกสะสมคะแนนมาได้แบบนี้ หมายความว่าหลิวจี๋ไม่อาจทำลายป้ายหยกเพื่อเปิดใช้อาคมส่งตัวออกไปนอกแดนสวรรค์ใต้โบราณได้อีกต่อไป หากจะออกไปด้านนอกก็จำต้องเดินทางกลับไปยังค่ายคฤหาสน์อมตะของตัวเองและเปิดใช้ค่ายกลเท่านั้น…
อย่างไรก็ตามหลิวจี๋ตระหนักดี ว่าลำพังแค่ต้วนหลิงเทียนใช้ความลึกซึ้งกักกันกับพลังผีสางบางอย่าง มันก็ไม่มีปัญญาทำลายแล้ว เรื่องจะรอดไปถึงค่ายคฤหาสน์หานชิง เกรงว่าคงทำได้แค่ฝันไปเท่านั้น…
ยิ่งไปกว่านั้นต้วนหลิงเทียนก็ร่วมมือกับหว่านชิงชิง ต่อให้อีกฝ่ายจะไม่ขังมันด้วยพลังมิติ มันก็ไม่มีปัญญาหนีไปไหนได้
ถึงแม้ความเร็วมันจะสูง แต่ก็มิสูงสู้หว่านชิงชิง!!
ซูว!
ด้วยเหตุนี้ หลังพบว่าหว่านชิงชิงแย่งป้ายไปแล้ว สีหน้าหลิวจี๋จึงเปลี่ยนไปใหญ่หลวง เสมือนมีไอเย็นแล่นวาบจากปลายเท้าจรดศีรษะ ร่างสะท้านสั่นไปอย่างแรงด้วยความหวาดกลัวจับใจ
“ข้าขอแนะนำอะไรเจ้าสักอย่าง…”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองหลิวจี๋ด้วยสายตาเฉยเมย เอ่ยออกเสียงเรียบ “หากชาติหน้ามีจริง ตอนเจ้าคิดจะแก้แค้นใคร…เจ้าสมควรไปหาข้อมูล ‘ศัตรู’ ให้ดีก่อนลงมือ ไม่งั้นไม่ต้องพูดถึงเรื่องแก้แค้น ข้ากลัวเจ้าจะตายโดยไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ…”
พอต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ มุมปากก็ยกยิ้มแสยะเยียบเย็น
ซัว!!
