หว่านชิงชิพบว่าแต้มในป้ายหยกสะสมคะแนนของนาง บัดนี้ได้เพิ่มขึ้นมาจนกลายเป็น 364 แต้มแล้ว มากกว่าคะแนนสะสมของต้วนหลิงเทียนเสียอีก!!
“ดี”
หลังได้รับทราบคะแนนสะสมที่หว่านชิงชิงมี ต้วนหลิงเทียนก็คลี่ยิ้มบางๆ “ดูเหมือน สองวันที่ผ่านมาอวิ๋นเหยียนนั่นจะเก็บคะแนนสะสมเพิ่มได้ไม่น้อย…อย่างไรก็ตาม ดั่งคำตั๊กแตนจ้องจับจั๊กจั่นไม่รู้ภัยนกขมิ้นอยู่ด้านหลัง เสมือนมันตัดชุดแต่งงานให้เจ้าโดยแท้…”
“ถ้าคะแนนนี้เป็นของเจ้า…ต่อให้ไม่ติดอันดับแรก แต่อย่างน้อยๆเจ้าก็ต้องติดอยู่ใน 3 อันดับแรกได้แน่!”
หว่านชิงชิงมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาซับซ้อน
หว่านชิงชิงย่อมรู้ดีแก่ใจ
ในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางตอนนี้ การจะพบกับคนที่มีคะแนนสะสมมากเท่าอวิ๋นเหยียนอีกสักคน ความเป็นไปได้มันต่ำเหลือเกิน…
เพราะแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางมันกว้างขวางไม่ใช่เล่นๆ
คิดจะพบเจอคนแบบนั้นอีกสักคน ย่อมยากเย็นไม่ต่างอะไรกับคิดหาเข็มในกองฟาง
“ใครจะไปรู้…บางทีคนต่อไปอาจจะให้คะแนนข้ามากกว่ามันก็ได้!”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มบางๆ เห็นชัดว่าการปล่อยคะแนนของอวิ๋นเหยียนให้นางก่อน เป็นการตอบแทนเรื่องที่เขาติดค้างกับหว่านชิงชิงแล้ว ต่อไปเขาไม่คิดปล่อยคะแนนให้นางอีก
เมื่อเห็นรอยยิ้มบางๆของต้วนหลิงเทียน หว่านชิงชิงก็อดไม่ได้ที่จะบังเกิดความหวั่นไหวในใจอยู่บ้าง แววตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียน จึงแลดูอ่อนโยนมากกว่าเดิมหลายส่วน
…
คฤหาสน์อู่จ้าน
