และเขาไม่แปลกใจสักเท่าไหร่ที่หวงเจียหลงเลือกจะยอมตายไม่ยอมขายเขา เพราะเขาเห็นนานแล้วว่าหวงเจียหลงเป็นคนประเภทยอมตายไม่ยอมขายเพื่อน
อย่างไรก็ตามรู้ก็ส่วนรู้ พอมาได้รับทราบการกระทำครั้งนี้ของหวงเจียหลงจริงๆ ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอบอุ่นในใจ
ถึงแม้เขากับหวงเจียหลงจะเป็นสหายอันดีต่อกัน ทว่าเขากับอีกฝ่ายก็ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว….
สาเหตุที่เขาไม่ได้ติดต่อไป ก็เนื่องเพราะกลัวจะรบกวนการบ่มเพาะของอีกฝ่าย
และเขารู้ว่าที่หลังๆหวงเจียหลงไม่ติดต่อมา ก็คงคิดเหมือนกันกับเขา
หลังจากห่างหายกันไปหลายปี เขาที่ไม่ได้เปลี่ยนไปพอพบว่าหวงเจียหลงเองก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเหมือนกัน จึงทำให้เขารู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจนัก
นอกจากนั้นเขารู้ว่าการที่อยู่ๆประมุขใหญ่ของนิกายยอมตะเหอฮวนรับหวงเจียหลงเป็นศิษย์ปิดสำนักแบบนี้ ไม่พ้นต้องมีอะไรดลใจสักอย่างแน่นอน!
และเรื่องดลใจที่ว่า สิบในสิบไม่พ้นต้องเกี่ยวข้องกับเขา!
หาไม่แล้วไฉนอยู่ๆประมุขใหญ่ของนิกายอมตะเหอฮวน ถึงเลือกจะมาลองใจรับหวงเจียหลงเป็นศิษย์ปิดสำนักเอาตอนที่เขาได้อันดับที่ 5 ในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางด้วย?
นอกจากนั้นก่อนจะรับหวงเจียหลงเป็นศิษย์ปิดสำนัก ยังทดสอบหวงเจียหลงเรื่องความสัมพันที่มีกับเขาอีก?
เหตุผลข้างต้นทั้งหมด บ่งชี้ชัดเจน ว่าการที่ประมุขใหญ่นิกายอมตะเหอฮวนรับหวงเจียยหลงเป็นศิษย์ปิดสำนักมันเกี่ยวข้องกับเขา!
