เช่นนั้นพอเหิงเฟิงได้รับการติดต่อจากหว่านชิงชิง มันจึงตระหนักได้ทันทีว่าหว่านชิงชิงออกมาจากแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางแล้ว “เจ้า…เจ้าคงไม่ได้ถูกใครกำจัดออกมากระมัง?”
“เปล่า ข้าออกมาเอง”
หว่านชิงชิงตอบ
“หากข้าเดาไม่ผิด…เจ้าสมควรตกลงร่วมมือกับต้วนหลิงเทียนแล้วกระมัง เพราะคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่ต้วนหลิงเทียนจะหาค่ายของคฤหาสน์หั่วหลีเจอได้เร็วขนาดนี้…แต่เจ้ากับข้าพวกเราบังเอิญผ่านค่ายคฤหาสน์หั่วหลี”
เหิงเฟิงส่งข้อความกลับมาอีกครั้ง
เมื่อ 4 วันก่อนมันกับหว่านชิงชิงที่ตกลงร่วมมือกัน ก็ได้เข้าสู่แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางพร้อมๆกัน และออกเดินทางจากค่ายยคฤหาสน์อู่จ้านไปด้วยกัน
ระหว่างทาง ก็บังเอิญเจอค่ายคฤหาสน์หั่วหลี
ด้วยเหตุนี้มันจึงเดาได้ไม่ยาก
หว่านชิงชิงกับต้วนหลิงเทียนสมควรร่วมมือกันแล้ว
และเมื่อทั้งคู่ตกลงร่วมมือกัน ก็ไม่แปลกที่ต้วนหลิงเทียนจะได้รับทราบข้อมูลสถานที่ตั้งค่ายคฤหาสน์หั่วหลีจากหว่านชิงชิง ดังนั้นจึงเกิดเรื่องราวทั้งหมดขึ้น
“ใช่”
หว่านชิงชิงรู้ดีว่าตอนนี้ต่อให้ปฏิเสธก็ไร้ประโยชน์จึงเลือกที่จะยอมรับไปตรงๆ
“นี่เจ้าคงไม่ได้บอกเจ้าบ้านั่นว่าค่ายคฤหาสน์อู่จ้านเราตั้งอยู่ตรงไหนหรอกนะ?”
เหิงเฟิงส่งข้อความถามไปอีกครั้ง นำเสียงยังเคร่งขรึมไม่น้อย
“ข้าไม่บอกมันหรอก”
หว่านชิงชิงตอบ
