“เช่นนั้นก็ดีแล้ว…ส่วนเรื่องที่เจ้าร่วมมือกับมันก็อย่าได้บอกผู้ใดเชียว อย่างน้อยๆก็อย่าให้ผู้ใดล่วงรู้ว่าเจ้าร่วมมือกับมันก่อนที่มันจะไปดักหน้าค่ายคฤหาสน์หั่วหลี”
“หาไม่แล้วข้าเกรงว่าคฤหาสน์หั่วหลี อาจเพ่งเล็งเจ้าอีกคน”
เหิงเฟิงกล่าวเตือนเสียงเข้ม
“ข้ารู้ ข้าก็เลยยังไม่ได้บอกผู้ใด”
หว่านชิงชิงตอบ
“ดีแล้ว…ส่วนทางข้าเจ้าก็ไม่ต้องกังวล ข้าไม่มีทางบอกใครแน่”
เหิงเฟิงกล่าวส่งข้อความไปอีกครั้ง
“ขอบคุณศิษย์พี่เหิงเฟิง”
หว่านชิงชิงเร่งส่งข้อความขอบคุณตอบกลับไปทันที
นางรู้ว่าเหิงเฟิงนั้นเป็นคนเชื่อถือได้ มิฉะนั้นนางคงไม่เลือกที่จะร่วมมือกับอีกฝ่ายแต่แรก
…
ค่ายคฤหาสน์เฉวียนโยว
“เฮ่ย! นั่นต้วนหลิงเทียนใช่รึเปล่า?!”
ต้วนหลิงเทียนที่เร่งุรดกลับมายังค่ายคฤหาสน์เฉวียนโยว ก็ถูกศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวที่กำลังจะออกไปลุยพบเจอ มันจึงอดไม่ได้ที่จะโพล่งออกมาด้วยความตกใจ
จากนั้นศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวในค่ายก็หยุดสิ่งที่ทำและหันไปมองตามเสียงทันที
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนไม่ต่างอะไรจาก ‘ของวิเศษล้ำค่า’ ของคฤหาสน์เฉวียนโยวพวกมันเลย ทำให้เหล่าศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวทุกคนล้วนเห็นต้วนหลิงเทียนเป็นบุคคลสำคัญ!
อย่างไรก็ตามไม่ทันที่ทุกคนจะได้พูดหรือตอบสนองอะไร ร่างต้วนหลิงเทียนวูบวาบผุบโผล่ไม่กี่ครา ก็เปิดใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายออกจากแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางเสียแล้ว…
