หลังโม่ผิงจื่อทำลายป้ายหยกจนถูกอาคมส่งตัวออกไป เหล่าศิษย์ฝ่ายในทั้ง 6 ที่มัววแต่เหม่อจนไม่ทราบว่าตัวเองโดนอะไรเฉือนอกด้วยซ้ำ ก็ไม่มีหน้าจะอยู่ต่อ เร่งหยิบป้ายหยกออกมาด้วยสีหน้าขมขื่น
อย่างไรก็ตาม ก่อนจะบดขยี้ป้ายหยยก พวกมันก็ไม่ลืมที่จะหันไปกล่าวขอบคุณต้วนหลิงเทียนด้วยความสำนึก
นั่นเพราะหากไม่ใช่เพราะต้วนหลิงเทียนเมตตาปราณี พวกมันจนตกตายก็คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตกตายอย่างไร
หลังกล่าวขอบคุณ พวกมันก็ไม่มีหน้าอยู่ต่อแม้วินาทีเดียว เช่นนั้นจึงบีบป้ายหยกสะสมคะแนนและจากไปทันที
“ความลึกซึ้ง แสงเงา!”
ได้ยินคำเตือนของโม่ผิงจื่อ ถานหยวนที่ฉุนเฉียวก็ค่อยๆสงบสติลง
เมื่อครู่เป็นมันได้รับบาดเจ็บจากการลงมือของต้วนหลิงเทียน จากนั้นต้วนหลิงเทียนก็พุ่งไปเล่นงานศิษย์น้องมันทั้ง 6 โดยที่มันไม่มีปัญญาช่วยเหลือ กระทั่งพอลงมือก็ทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลย จึงทำให้มันเดือดดาลจนถูกโทสะเข้าครอบงำอยู่บ้าง
คำเตือนของโม่ผิงจื่อก่อนจะจากไป แม้จะเป็นความจริงแต่ก็ค่อนข้างแรง ทว่าสำหรับมันที่กำลังหัวร้อนนั้น คำแรงๆย่อมไม่ต่างอะไรจากน้ำเย็นราดรดลงหัว พาลให้ตื่นขึ้นโดยสมบูรณ์ จากนั้นมันก็เร่งเร้าพลังใช้ออกด้วยความลึกซึ้งแสงเงาของกฏแห่งทอง เพื่อหลบหนีทันที!
และในขณะที่ถานหยวนปะทุพลังใช้ความลึกซึ้งที่หนุนเสริมความเร็วเป็นหลักของกฏแห่งทอง พร้อมทั้งความลึกซึ้งอื่นๆเพื่อหลบหนีไปนั้นเอง
“ช้าไป!”
