วูบ!
หลังเคลื่อนย้ายข้ามมิติมาสักพัก ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็แลเห็นร่าง 8 ร่างลอยอยู่ไกลตา
จากนั้นเมื่อร่างวูบหายไปอีกไม่กี่ครั้ง ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็มาหยุดห่างจากร่างทั้ง 8 ไม่ไกล ขณะเดียวกันเขาก็กวาดตามองไปยังป้ายที่ห้อยแขวนบริเวณเอวคนทั้ง 8 ก่อนใดอื่น
‘พวกมันทุกคนเป็นศิษย์คฤหาสน์หั่วหลีจริงๆ!’
นัยน์ตาต้วนหลิงเทียนฉายแสงจ้าขึ้นมาทันที
แน่นอนว่ายังมี 2 ชื่อบนป้ายที่ดึงดูดความสนใจเขาไม่น้อย
ถานหยวน โม่ผิงจื่อ!
นั่นเป็นชื่อของยอดฝีมือขอบเขตขุนนางอมตะ 2 คนที่โดดเด่นของคฤหาสน์หั่วหลี และกล่าวได้ว่าทั้งคู่คืออันดับ 1 และอันดับ 2 ของคฤหาสน์หั่วหลีก็ว่าได้
หว่านชิงชิงได้กล่าวรายละเอียดและพลังฝีมือของทั้งคู่ให้เขาฟังคร่าวๆแล้ว
ถานหยวนนั้นเชี่ยวชาญกฏแห่งทอง
ส่วนโม่ผิงจื่อเชี่ยวชาญกฏแห่งน้ำ
ความเร็วของโม่ผิงจื่อนั้นแทบจะพอๆกับเขา ส่วนถานหยวนนั้นสมควรเร็วกว่าเขา แต่ก็ไม่ได้เหนือกว่าเขามากมายอะไร
อาศัยความพิสดารของความลึกซึ้งเคลื่อนมิติ ความเร็วที่ไม่ได้เหนือกว่าเขามากมายอะไรของถานหยยวน ก็ไม่อาจมีเปรียบอะไรเขาได้เลย
และในแง่ของการโจมตี โม่ผิงจื่อก็อ่อนด้อยกว่าถานหยวนมาก
‘ดูท่าแล้วพวกมันกำลังรอข้าอยู่สินะ…กระทั่งตั้งหน้าตั้งตารอคอยเสียด้วย!’
ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับต้วนหลิงเทียนที่จะมองเห็นเรื่องนี้
