และเขาก็เดาได้ไม่ยากว่าไฉนอีก 6 คนนั่นถึงได้รั้งอยู่ด้วยไม่รีบหนีไปไหน สมควรเป็นเพราะพวกมันมั่นใจในพลังฝีมือของถานหยวนกับโม่ผิงจื่อ!
“มาแล้ว!”
“เจ้านี่น่ะหรือต้วนหลิงเทียน!?”
“มันรึ…ศิษย์ฝ่ายนอกคฤหาสน์เฉวียนโยวที่กำลังโด่งดังเป็นพลุแตก ต้วนหลิงเทียน!”
…
พอเห็นร่างต้วนหลิงเทียนปรากฏตัวขึ้นมาอย่างพิสดาร ศิษย์คฤหาสน์หั่วหลีทั้ง 8 คน ก็ดึงสติกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว และมองสำรวจต้วนหลิงเทียนไม่วางตา
พวกมันสามารถยืนยันตัวตนของต้วนหลิงเทียนผ่านป้ายประจำตัวของเขาได้ทันที
“ต้วนหลิงเทียน เจ้ามาจริงๆ…”
ถานหยวนที่นั่งขัดสมาธิรอต้วนหลิงเทียนกลางอากาศ ลุกขึ้นยืนก่อนจะมองจ้องต้วนหลิงเทียนเขม็ง สองตาฉายแววเย็นชา
ตอนนี้ให้มันอยากฆ่าต้วนหลิงเทียนแค่ไหนก็ทำไม่ได้ เพราะมีพยานอยู่ที่นี่ถึง 7 คน และต่อให้มันมีโอกาสฆ่าต้วนหลิงเทียนจริงๆ มันก็ไม่กล้าอยู่ดี…
เพราะใครจะไปรู้ ว่าต้วนหลิงเทียนคนนี้ใช่มีภูมิหลังอะไรหรือไม่?
ท้ายที่สุดแล้ว กระทั่งผู้อาวุโสระดับสูงยังย้ำนักย้ำหนาว่าต่อให้พบเจอต้วนหลิงเทียนและมีโอกาสฆ่าอีกฝ่าย พวกมันก็ต้องเมตตาละเว้นอีกฝ่าย
ก่อนที่จะขุดคุ้ยความเป็นมาของต้วนหลิงเทียนได้พบ พวกมันไม่อาจเสี่ยงฆ่าต้วนหลิงเทียนได้
วูบ!
เมื่อถานหยวนลุกขึ้นมามองจ้องต้วนหลิงเทียนเขม็ง โม่ผิงจื่อก็ลุกขึ้นและมองจ้องต้วนหลิงเทียนเช่นกัน แววตามันยังเย็นชาเหลือเกิน
